Studiesol

Enno kjempar ein svak sommar om dominansen med ein snikande haust. Sommaren har vist seg uthaldande, kanskje fordi den har spart på kreftene til no. Men no viser den altså krefter, og ligrettovaffeldaten denne veka måtte dermed flyttast utandørs. Me jentene gjorde det litt for å nyta veret, og litt for å vippa regjerande ligrettokonge av pinnen. Desverre må det hardare skyts til enn sol i Bergen for å klara det - men etter eit par timar i strålande sol på studentsenteret var ikkje tapet so tungt å bera som det nok kjem tl å vera neste veke, når regnet atter dominerar.

Solsikkesol

Heima i Lærdal er dei siste soltrålane for hausten ekstra viktige. Der veit eg at dei siste minuttane før klokka halv tre denne septemberdagen, er dei siste minuttane med sol eg får oppleva i Sande i 2010. Neste gong eg kjem heim er det midt i oktober, og soli kryp ikkje fjelltoppane lenger. Derfor nyt eg dei siste strålane av sommarsol med dei siste restane av nyplukka sommarbær, medan resten av familien køyrer traktor og rakar løk rett bortom huset. I åkeren får soli konkurranse, av glinsande ny løk som losnar frå jorda og, til traktoren når bort, ei firehovuda solsikke som snur seg mot lyset for verkeleg å gjera det beste ut av dei siste strålane denne sommaren. Middagen må venta til soli er gått.

Laurdagskveld

Eg i hengekøye, foreldra i le og hunden midt i mellom.

Ferieveke

Dette er ei av dei vekene som rommar alt, heile sommaren på sju korte dagar. Lat meg oppsummera:
- måndag: jobb og so avslapping heime, med film og bok og mamma
- tydag: jobb, og om kvelden høying og kajakkpadling i Skjerdal
- onsdag: ugrastaking, og om so tur til St. Tomas-kyrkja på Filefjell der Gjermund Larsen Trio heldt konsert
- torsdag: ferietur med familien til Jostedalen, med kajakkpadling, brevandring og sidan middag i varme Solvorn. Film om kvelden med gutane - men me sovna før siste kampscena alle tre
- fredag: potettakst og konsert i Kvammegården
- laurdag: jobb og sidan dans på Fjordstuen
- søndag: ?
Variert og vakkert!

Bra by

I helgi har eg tenkt på kor godt eg likar Bergen. Hm, dette har eg visst sikkert skrive før, men det må fram eit par gonger i året. Altså: Bergen er toppers! Vel regnar det ein del her. Vel spelar ikkje Brann strålande denne sesongen. Vel er det graving og skumle bybaner i halve byen. Vel ventar eksamen i enden av ignorerings-tunellen. Men so skin soli, parkane vert samlingsstad, og alt er betre enn bra.

Gebursdagsfest og tur til byen. Kaffi, grilling og frisbee i parken. Gamle vener. Andre gebursdagsfeiring og fleire latterkuler med gode studievener. Vandretur heim i grålysinga. Verdas søtaste gryntande dyr i hagen. Solskin og blømande epletre i same hage. Film med vener. Å, for ein by! 
Bilete: Galning på heimveg.

Det kjekke hagedyret vårt.

I'm leaving...

on a jetplane!

Bergen ser jo for tida omlag slik ut:

Det er fint nok dette, men grueleg kaldt. 

Derfor reiser eg om få timar til ein stad som ser slik ut:

Kata Beach, Phuket, Thailand.

Eg kjem nok til å sjå omlag slik ut når eg kjem att:

(minus håret, smilet og mannen)

Men eg trur det vert ein strålande tur for det! God tur til meg!

10 grunnar...

...til å vera heima i sommar.

Jepp, denne har eg stole frå Maria, som har gode grunnar, men verkar litt lite oppriktig på nokre punkt. Det er forsåvidt svært forståeleg, i og med at ho har ein bror som fartar rundt på Vestbredden, eit område me nok er fleire som kunne tenkt oss å vera (hm, i lys av nyhende verkar dette som ein rar setning, men i visse krinsar av unge lovande KM-folk, er dette heilt normalt...) Men eg prøver so godt eg kan å vera oppriktig, sjølv om nokre punkt kan vera litt vaklande:

1. Tena peng. Dei treng ein nemleg til resten av året, elles må ein jobba i skuleåret - og seriøst, det har ikkje fritidsplanen min rom for
2. Henga med familien. Ok, so vert ein lei av og til, men det kan vera ein god ting. Då er det godt å reisa attende til studiestaden, men ein veit òg at alt er som det skal vera heima
3. Sleppa reisefeber. Eg blir so stressa når eg skal reisa. So ver heime! Då treng ein ikkje tenkja på alt ein har gløymt
4. Spara peng. Sjå pkt 1
5. Vera eit reisemål. Enten staden ein er eller i seg sjølv kan ein vera eit mål for reisande. Og det er jo alltid koseleg
6. Fest. Festane heime er minst like gode som andre stader. + at ein kjenner folka der, og det er alltid ein ekspedisjon i seg sjølv å komma seg heim (i Lærdal iallefall) (før ein byrja å køyra bil...)
7. Festival. Ein kan reisa heilt kort, og få resten av verda til å reisa dit òg. Tada, masse nye folk og spanande musikk, nokre få timar unna.
8. Bøker, film og musikk. På reisefot kan det bli so som so med å komma seg gjennom biblioteket for sommaren, det problemet har ein ikkje heima. Dessutan kan ein kosa seg med film med familie og vener, eller ein kan ta ein tur på kino (som i Lærdal strengt teke ofte er ei reise)
9. Ein kan reisa på andre tider av året. For kva er poenget med å reisa sørover når det er strålande i Noreg? Eller til ein storby der ein likevel skal vera inni butikkar og gamle slott? Det kan ein gjera om vinteren
10. Ein kan utforska eigen heimstad. Finna nye badeplassar, nye stiar eller nye fiskevatn. Gamle Noreg ligg og ventar!

Oppdatering: Eg kom på ei fin nr. 11: Ein får postkort! Det er stor stas

Festivalsommar

Eg tenkte at i sommar skulle det ikkje bli so mange festivalar som i fjor. Ok, so var det vel ikkje all verdens i fjor heller, det var berre det at dei avslutta sommaren, og dermed er noko av det som sit att. Men den gang ei, for eg er godt i gang. Byrja jo med Landskappleiken (ok, NM i folkemusikk), og fortsette før helgi med ei natt på Førdefestivalen. Det vart berre den eine natti, for med mamma og pappa på vift i Europa (morellestudietur), måtte eg heim og passa jordbær og mata brødre. Men torsdagskvelden saman med Frida var fin å få med seg den, med opningskonserten og dans i Førdehuset. Eg fekk til og med dansa litt (og det var jo heile fire-fem dagar sidan sist!) med ein flink spelemann, so det var stor stas. Skulle sjølvsagt ynskja eg kunne ha vore lenger, men eg kjem sterkare attende neste år.
Men sommaren er ikkje over! Eg reknar med Vinjerock, kanskje MålRock, og kanskje noko anna kos dukkar opp?

Badenymfer

Eg har vore på Borgund att. Medan det førre gong (ok, har vore oppom i mellomtida og, men ikkje so mykje) var fest og pubbesøk som var høva, var det no nedkjøling som stod i hovudet på to ljøsningar.
Ljøsningar er ikkje kjent med vatn. Me har elv (opp til , men den er for det meste litt for kald, og litt for stri, å bada i. Det er langt til fjorden, og fjellvatn finn me berre på fjellturar. Etter at ungane er blitt meir mobile, opnar det seg jo ei ny verd, mellom anna var eg jo i fjorden i fjor, for fyrste gong på hundre år eller so, og Eirik sver til fjorden rett som det er, når gradestokken kryp over 25 eller der om kring. Men Gro og eg, me sver til ein annan fjord, Borgundsfjorden.

Borgundsfjorden er ingen fjord, det skal eg vera den fyrste til å innrømma, men den gjer nytten. eit roleg parti i Lærdalselvi, der det er sand- og grusbotn, vatnet får tid til å varma seg opp - og det ikkje er massevis av kjensfolk. Me var oppe og sjekka høvi fredag kveld, og laurdag midt på dagen var me attende, med badebukse, jordbær, sprudlevatn (ok, Mozell) og hjarta i halsen (nei, oppvarma vatn i Lærdalselvi er ikkje nødvendigvis svært varmt...) Og etter at tyskaren i speedo endeleg hadde sett seg i bubilen og reist vidare, storkoste me oss! Borgund altså, kan brukast til so mangt.

Dessutan vart sommardagen avslutta med grilling (etter at me hadde levert 71 kasser jordbær!) og film, og sjølv om gradestokken sank under 20 kring midnatt - og eg derfor bestemte meg for å sova inne - var det ei flott sommarhelg.

(bilete: Gro prøver vatnet.
I mangel på stetteglas vart det Pocahontas-glas til jordbæra og sprudlevatnet)

NM i folkemusikk

Ja, førre veke var eg altså på Geilo for å få med meg NM i folkemusikk. Alt i alt var det ei vellukka veke for bergensarane, med gode plasseringar i litt av kvart. So var det og nokre plasseringar me ikkje snakkar so mykje om, men framføringane var gode, so der skuldar me på dommarar og kappleikssystem. Mellom anna resultatlista kan sjåast her.

Kappleik (som er ein del av NM, det var berre i år det var slege saman med Landsfestivalen til eit NM) er ei verd for seg sjølv. Det er ein eigen dansestil, ein eigen spelestil, og eit eige folkeferd. Det kan diskuterast om det er nett i denne retninga ein vil folkemusikk og -dans skal gå, men det er uansett spanande, med mykje flinke folk, og god dans og musikk både på tevlingar og utover natta. Ikkje alltid like lett å vita kva ein skal få med seg, og det var fleire gonger eg måtte ta harde val - luksusproblem altså.

Bergensgjengen budde litt spreidd, men i flotte leilegheitar, der me koste oss både tidleg og seint, når me ikkje gjekk den vel halvanna kilometeren til stemneområdet og hang der - noko som og skjedde både seint og tidleg. Det er ein flott gjeng, og sjølv om NM er sopass stort at ein nesten ikkje treffer folk tilfeldig, og det ikkje er berre berre å finna nye folk å henga med, gjer ikkje det so mykje når ein har greie folk å vera med i utgangspunktet.

Å komma attende til Lærdal var ei kræsjlanding i kvardagen. Varmt og fælt (ok, det var det på Geilo og), lange dagar på jobb, travelt heime, og 25 kasser med poteter som skulle opp - ikkje akkurat ein mjuk overgang. Men slik er jo sommaren. Elles ser eg fram til vidare eventyr med BulE-gjengen - som landskappleik på Voss i 2010!

(Bilete: Anbjørg og Gunn Inger dansar pols.
Nyting av sola på verandaen, Sigrid, Anbjørg og Gunn Inger)

Idyll

Nett no er veret i Lærdal litt schizofrent, utanom vinden då, som er meir manisk. Men det er ikkje lenge sidan det var retteleg harmonisk:
Lærdal om sommaren = idyll!
(Særleg når broderen har kjøpt hengekøye til mamma, og ein klarar å krangla seg til ein plass)

Alle somrar tek slutt

Me snakka om det i går: Når er sommaren over? Magnhild oppdaga det medan ho sto og venta på bussen i berre t-skjorte, sa ho. Eg oppdaga det når eg gjekk gjennom hagen med doggvåte sko og skarp luft i lungene. I dag bles og regnar det, ein lummer vind og eit forsiktig regn, men me ventar likevel på dei fyrste torebygene for hausten.

Men er sommaren slutt? Det er enno nokre dagar att av august, og sommarvarmen kan enno blussa opp att og gi oss ny giv: indian summer subst ubøy (utt in>djen søm>mer; eng. 'indiansk sommar') varmt sommarvêr om hausten; overf: ny oppblussande livskraft hos eldre folk.

Til æra for seinsommaren gir eg dykk mitt augustdikt (eg har eitt dikt kvar månad dette skuleåret), eit dikt som kan vera både til æra for sommaren, ungdommen, hausten, alderdommen, indian summer og neste vår.

Adle somra ta slutt

I kvæld vell e gao dær att.

Trø øve vådl å kjænna mjukgrase mot nake, so dao.

Gao te møtes, so dao. Veta

om hånno so vænte. Veta om seta vaor å lega

ein sommar te ændes.

Dæ'æ dågga å stilt, å live

dæmme før bringen so dao. Hær. Pao dænna stai.

Blao kvæld,

mæ bærre åss to i væren ein sommar te ændes.

Kari Bakke

Summer of '08

Oh when I look back now

That summer seemed to last forever

And if I had the choice,

I'd always wanna be there

Those were the best days of my life

Summer of '69 har alltid vore ein slutt-på-sommaren-song for meg. Og slik er det i år og. Eg er attende i Bergen (i eit hus utan mat (som eg har lyst på), dersom eg får lov å klaga litt), og sommaren er dermed slutt. I morgon byrjar ein ny kvardag, på same universitet, men på anna studie.

Det har vore ein sommar utan dei store sprella. Eg har ikkje drive ekstremsport. Eg har ikkje prøvd ein ny jobb. Eg har ikkje reist til det store utland (dersom me ser vekk frå Estland, og det gjer me), og eg har ikkje gjort dei store endringane i livet. Men eg har hatt ein fantastisk sommar! Den har vore full av dei små augneblinkane som gjer alt, dei augneblinkane der ein skjønnar ein er lukkeleg, eller dei augneblinkane som seinare glir fram som dei mest minneverdige.

Å eta lunsj i Rådhusparken i Lærdal med Gro.

Når Di Derre spelte "Rumba med Gunn" og nokre av mine beste vener sto saman med meg og hylte.
Å vassa ut i Hedler med kajakken på slep og føtene i gjørme på fjordbotnen.

Stå i Kvammegarden og brøla "Sumar i Lærdal" saman med halve bygdi.

Kasta fiskesprett på Aurlandsfjellet, og bli slegen ned i støvlane av resten av familien.

Fotosession på brygga ved Nigardsbreen med Karoline og Kristine.

Kjøpa burgar i Håbakken med Anja og eta i underhuset medan me ser film på storskjerm.

Stå side om side med Anja, telja til tre og hoppa på fjorden i Vindedal.

Sjå Knocked Up med Eirik og Olve.

Telefonsamtalane med Anja og Monica då ei fekk mattekarakteren og hi jobb.

Dansa macarena i bryllaupet til Jon og An-Magritt saman med tenåringane i familien.

Sitja på altanen i Skjerdal saman med tanter og onklar medan ungane trur me ikkje har lagt merke til at dei spionerar.
Å få flatbrød med rømme og spekekjøt i bållavvoen på Vinjerocken.

Synga "Idyll" av full hals saman med syskjenbarna medan me legg i brimosten.

Reinska blåbær medan eg høyrer på skravlinga til syskenbarnet og mumlinga til bror min. Det er ikkje alle rollar som er like store i ein samtale...

Få sandwich-is medan me tek poteter når det er nettopp det eg hadde lyst på sjølv om det ikkje er fint ver.

Heldigvis har eg bileta og minna - når sommaren no eingong ikkje er evig.

Man, we were killin' time

We were young and restless

We needed to unwind

I guess nothin' can last forever...

(bilete: Bøafossen. Sommarlektyre. Fleire bilete kan sjåast på fjesboki)

Olsok

Gong på gong har eg gløymt at det er Olsok i dag (dagen Heilag-Olav fall i slaget på Stiklestad i 1030, for dei som ikkje hugsar det i farten). Ifølgje Wikipedia er det flaggdag (og det stemmer jo), det har vore ein av dei største helgedagane, og er enno rekna som ein andre nasjonaldag. Det siste vil eg sei meg ueinig i, i Lærdal har det alltid vore jonsok som er greia. Men det skadar vel ikkje å gjera noko spesielt på olsok heller, sjølv om eg altså har gløymt det meir enn eg har hugst det i dag (eller antakeleg lika mange gonger, ettersom dei to tinga heng saman).

Olsok vart dermed feira med grilling og bading i Lærdalsfjorden for Anja og meg. Det er jo kjent at eg ikkje tek så lett på dette med bading, og etter fyrste hopp i sjøen og kaving i land att hadde eg hjartebank i lange tider. Men det kom seg, den siste gongen låg me faktisk og plaska litt uti fjorden, før me luftturka på land.

Kvelden ved fjorden vart avslutta med øsregn (men sommartemperaturar) i bringebærfeltet, og bringebær og rips med vaniljesaus var ein flott prikk over ien på ei olsok-feiring meir til æra for sommaren og finveret enn den gamle slåsskjempa av ein konge. Men eg er sikker på at han ikkje tek so tungt på det - det er i alle fall ein (av dei få?) olsokane som verkleg skil seg ut.

Turistnytt (-gamalt?)

Denne sommaren har gått skremmande fort! Eg er no inne i mi siste veke på jobb, dei to neste helgene skal bli brukte på festival, og so byrjar skulen att, skrekk og gru. Alt eg skulle lesa, alt eg skulle sjå, alt eg skulle bli flink på - det får bli til hausten. Ikkje vert eg brun heller, litt fordi eg jobbar innandørs no i finveret, litt fordi eg uansett vert meir skinande rosa enn vakker og gyllenbrun. Og då er det kanskje lika greitt at eg jobbar inne.

Men altså, siste veke, siste heildag, kanskje siste innlegg frå turistinformasjonen (det er nemleg ein viss fare for repetisjonar, det er ikkje alle turistar som er like originale...):
- 8.17: korleis komma seg med tog frå Åndalsnes til Lærdal? Ser du noko togbane i Lærdal? (Og kor er forresten Åndalsnes?)
- 9.44: då har eg funne ut at eg bør til Bergen innan torsdag 14. august. Giddar eg det?
- 10.32: mann med slange frå drikkeflaska i sekken kjem inn. Litt trist med den eigentleg, for elles ser han ganske bra ut.
- 11.12: "Bø!" Nei, min gode gamle mann, eg vart ikkje redd. Ikkje er det moro heller, at du seier "bø" i staden for "hei".
- 12.08: eg er på veg til å enten sovna eller krympa vekk. Lunsj hjelper mot det siste, so då satsar me på det
- 12.23: turen min til mat vart avbroten halvvegs, men det var eit kosleg avbrot - ein gamal klassekamerat ville ha fiskekort, og eg tvang han til å stoppa for ein prat. Me gjer eit nytt forsøk!
- 12.43: tyskarane som kom inn helste meg med "Grüss Gott". Det er lenge sidan sist, og det er kosleg
- 13.04: eg såg under skuffeseksjonen i skrivebordet. Det tør eg ikkje gjera ein gong til. det kan henda hybelkaninene (-mammutane) går til angrep
- 14.18: no er det jammen meg rett før eg byrjar å snakka nederlandsk og. Då er det på tide å slutta
- 15.46: nei, kart frå år 2000 er faktisk ganske nytt. Ein kan ikkje gi ut turkart kvart andre år, og ærleg tala er det ikkje all verdens so endrar seg her inne i fjorden heller
- 15.51: eg lurer på om det er tid for ein is snart. Sjefen er på jobb, so då passar det jo å snika seg ut ein tur.
- 15.52: eg lurer på kvifor i all verda eg ikkje har nokre interessante turistar å skriva om? Er dei alle blitt kjedelege, vanlege, gjennomsnitts og forutsjåelege? Eg er stygt redd for at svaret er ja
- 16.37: asiatane utanfor går med munnbind. I Noreg. I Lærdal. Trist at dei er so vant til det at dei ikkje tek det av seg på ferie ein gong
- 16.59: "Fery fhot! Veery hot!" sa japanaren og vifta seg hektisk. "Yes," svarte eg. Og so smilte me til kvarandre
- 17.09: det er ikkje sikkert det er so bra for samlivet å vera på ferie i bubil. Det verkar i alle fall ikkje slikt på det nederlandske paret som står og kranglar ved kortstativet
- 18.49: det er fem år sidan eg kom heim frå dansetur til Sverige og gjorde hallingspark på kontoret, noko som førte til ein blå fot, men eg har lyst å gjera det om att. Rastlaus!
- 19.02: då stenger eg for dagen. 68 besøkande har eg hatt, og spørsmåla har for det meste vore forutseielege. Rart med det, men fiskekort, stavkyrkja og Aurlandsvegen er gjengangararar... No set eg meg rett og slett ut i soli og pleiar rosafargen

Ode til bæret

Ein tur på leit etter mamma (som var i ein potetåker av alle ting) førte meg, og magen min, gjennom morellehagen, tvers over jordbæråkeren, forbi solbærbuska til naboen, vidare inn i bringebærfeltet og heimatt til ripsrekkene.

Og ja, dette skriv eg berre for å gjera alle som ikkje er so heldige å bu her misunnelege!

(biletet må vel seiast å vera ei motsetjing til det positive innlegget. Viser mi mor i kamp med (og kanskje overvunnen av?) ei av baksidene med bæra - ugraset.)

Jonsokafta

Det er mange tradisjonar knytt til jonsok og jonsokafta. Nokre av dei gjeld for alle, nokre er meir lokale. I Sande brukar me å grilla på Øynedn og tenna bål - men i år gjekk ikkje det. Det er ikkje ofte me ikkje trassar veret, dette er tredje gong på ti år me har vore heima, og antakleg andre at me ikkje har reist ned i det heile. Men regn og vind og rett og slett ufysleg ver gjorde at det ikkje freista på nokon som helst slags måte, og heller ikkje var forsvarleg. I stadenfor vart det Little Miss Sunshine på dvd, og marshmallows i kakao - det trur eg er fyrste gong ein midtsommardag.

No er jo ikkje Jonsok midsommar lenger, og som eg nemnte i forrige innlegg bommar me med tre dagar i høve Sverige i år, som feirar det på rett dag. Ifølgje Wikipedia er dette fordi vår feiring føl ein gamal kalendar. Me er vel kanskje litt treige av oss? Men me har og helde fast på "kristninga" av festen, og kallar det Jonsok eller St. Hans etter fødedagen til Johannes Døyparen, som altså er i morgon (me her i nord har vel alltid hatt ein forkjærlegheit for -after, jmf. julafta...)

Men nokre ting er tradisjon fleire stader. Ein tradisjon me har er det nemnte bålet. Dette er, i følgje Wikipedia, enno ein gong, på grunn av at bålet beskyttar mot dei skumle maktene som er ute denne natta. I Sverige er det visstnok farleg å bada denne natta og, medan i Noreg skal ein gjerne feira attmed vatn (har eg lese ein eller annan stad, som eg ikkje finn att no.) ein tradisjon me har felles med Sverige, er å plukka sju sortar blomar. Wikipedia (eg likar det altså) nemner ikkje dette i forbindelse med Noreg (det gjer derimot denne sida), men det er noko som alltid har blitt gjort på Øynedn i Lærdal iallefall. Ein skal plukka sju sortar blomar og legga dei under puta - og so drøymer ein om den ein skal gifta seg med. Eg hugsar aldri dei draumane...

I kveld vurderte eg ein augneblink om hageblomar tel som sju sortar, men mamma meinte eg måtte reisa litt lenger vekk. Og det gjorde eg - nokre meter i det minste. So no har eg raudkløver, kvitkløver, engsmelle, gulmaure, tirilltunge, ryllik og kvit jonsokblom til å fortelja meg kven som er den utvalde. Det vert ei spanande natt!

(bilete: Jonsokafta 2006. Familien som sprett sprudlevatn og Gro og Åse etter å ha plukka sju sortar)

Slapp-av-søndag

I dag har familien slappa av. Mamma og pappa har (nesten) teke fri, og store delar av dagen brukte pappa, Olve og eg på å spela Kunnskapens tårn. Me spelte ute, for verkleg å æra sommaren, sjølv om eg sat i eit par timar og ynskte eg hadde sko på meg, og Olve måtte gå og finna jakke. Men er det midt i juni, so er det midt i juni! Pappa vann, Olve kom på andre og eg - hm, ja, kva vart då att til meg...?

Og so reiste me på sommarferie. Me har hatt nokre slike korte avstikkarar og turar, og so kallar me det ferie. Ferie er jo å gjera noko anna, og å setja seg i bilen og køyra for å sjå noko, ikkje for å komma ein stad, det er noko anna. Då gjer det ingenting at ein er vekke frå heimen i berre knappe tre timar, når ein kallar det sommarferie verkar det som det er meir. Og det treng ikkje vera meir for at ein skal rekka å oppleva noko.

Me køyrde over Aurlandsfjellet til utsiktspunktet Stegastein, som eg ikkje har sett før, og med middagspause på Sognaporten (Aurlandssida av tunnelen) og dessert i Håbakken (Lærdalssida). På fjellet stoppa me og kasta fiskesprett (ok, dei andre kasta fiskesprett, eg kasta søkke eller noko slikt. Til botn gjekk dei i alle fall) og pappa sigla på snøfonn. Me kjente oss som ekte turistar, Olve drog det til og med so langt at han leikte japansk turist - sette seg i bilen, sovna, vakna for å ut å ta bilete (bli teken bilete av), inn i bilen og sovna att, og slik gjekk det mellom alle stoppa. Kanskje ein ferietur som er i kortaste laget for slikt, men ga med høve til å erta han litt, og dermed ta att litt for at han slo meg i Kunnskapens tårn...