Konsertveke

Nokre gonger når eg tenkjer på å ein gong å flytta frå Bergen, ser eg ingen problem med det. Joda, det er folk eg kjem til å sakna, og kafear og fritidsaktvitetar og kinotilbod, men dette er ting som kan vegast opp med andre gode. Men so kjem eg på den eine tingen eg antakeleg er dårlegast til å nytta meg av, men som eg òg hadde sakna mykje, og det er konserttilboda i denne byen. At ein på eit augneblinks innfall kan få med seg store og små opplevingar i store salar eller mørke buler, av alle slag (både opplevingar og buler). Denne veka har vore ei av dei der eg har nytta meg av tilbodet, sjølv om eg no sit inne ein laurdagskveld medan Nattjazzen pågår på Verftet - nokre gonger må trøytte bein og ei slunken lommebok bli høyrt.

Konsertveka byrja med kontorkonserten på tysdag, der Jenny Hval med musikarar spelte på kontoret til ungdomslaget. Onsdag var det Nattjazz-opning, og fantastiske Joshua Redman på saksofon og resten av James Farm. Når dei var ferdige etter ein og ein halv time (!) var eg utsliten både fysisk og mentalt, og lurte svært på kor tida var blitt av. Full konsentrasjon og mange musikalske openberringar gjer slikt med ein. Etter ein slik konsert må eg berre beklaga at Jenny Hval og etterkvart Kakkmaddafakka fekk mindre merksemd, og eg ikkje syntes det var trist å ta bana heim før konsertane var over.

Earlybird Stringband på Wessel

Torsdag var det konsertfri - ein må då få med seg (minst) ein kviss i veka. Men fredag var det på'an att, fire jenter sneik seg forsiktig inn døri på Wessel Bar. Det er ikkje staden ein går til vanleg ein fredag kveld, men når Earlybird Stringband stilte opp med bluegrass-country-folk, so fekk no me stilla som publikum. Musikken passa godt i det lokalet, og eg koste meg med både konsert og selskapet. Det same gjorde eg i kveld, når knøttvesle Cafe Sanaa i Marken var stappfull, og vel halvparten var lærdøler. Me var der for å høyra sambygding Gudmund sin Gudmund Skjær Trio, som spelte jazz-country, eller country-jazz, alt ettersom. Moro!

Nei, eg skal bli flinkare å nytta meg av konserttilbodet i Bergen - slike veker som denne vil eg ha fleire av!

Kontorkonsert

Eg har fått med meg dei fleste kontorkonsertane til P2 i vinter og vår. Det har passa godt å kombinera enten live-sendingar eller opptak med ein halvtimes pause ved pulten. Då var det ekstra moro når eg i går ikkje berre fekk med meg ei live-sending, men var med på den sjølv. Jenny Hval spelte på kontoret til ungdomslaget, og borti ei krå sat både styret og andre som klarte å snika seg inn mellom slagverk, kamera og kablar. Ei flott oppleving!

Ein kan sjå meir frå konserten og ikkje minst Gro på kontoret i BA, eller lesa på NRK. Der kan ein òg sjå andre kontorkonsertar, mellom andre med Gjermund Larsen Trio og Jarle Bernhoft, som er eit par av mine favorittar i so måte.

TSN 10/11

Eg er av dei som meinar scena i Gimle absolutt har sin sjarm, men er dårleg eigna til større konsertar. Det motbeviste TenSing Norway 2010/2011 med bravur i kveld!

Eg sat bak i eit hjørne og klarte ikkje bestemma meg for om eg skulle gispa i beundring over flinke folk eller turka stolte tårer som pressa på for dei same flinke folka. Eg bestemte meg for å synga med. Og for å hugsa, når det buttar i mot, opplevingane musikk, vener og tru kan gi.

Casa Murilo @ Kvarteret

Eg innsåg i går at eg har skrive mykje om Casa Murilo frå Oslo denne våren (døme er her, her og - surprise - her). Dei har snike seg inn i mangt og mykje, og grunnen til det er nok at dei har meir eller mindre vore soundtracket til masteroppgåva - på godt og vondt, men absolutt mest godt.

For eit par veker sidan, knappast, heiv eg armane i veret midt inne på lesesalen, kom på at gledeshyl ikkje passar seg der, og sprang ut for å dela begeistringa mi med dei som måtte vera tilgjengelege. Casa Murilo kjem til Bergen!

So i går fekk eg bilete og mental film til soundtracket òg, for då fekk endeleg Bergen oppleva karane! Me var ein liten gjeng som sat klar på galleriet i Teglverket klokka ti, men diverre er ikkje resten av Bergen like veloppdragne, so gutane ville ikkje byrja å spela før elleve. Men når dei kom i gang - for ein konsert! "Jeg er soaked," sa Fredrik etter konserten, og det skjønnar eg godt. Eg var jo gjennomvåt, og eg sto jo berre og hoppa litt utpå sida. Stemma var og vekk, eg visste ikkje ein kunne bli so hes på nokon an sin konsert...

Soundtrack til bileta, for dei av dykk som må ta det i omvendt rekkefylgje? Sjølvsagt, sjekk Spotify, eller kjøp plata!

Dersom eg kjem gjennom masteroppgåva, so er det eigentleg mykje takka vera desse karane. Dei har gitt god underhaldning, godt humør og mykje fint å sjå fram til gjennom heile vinteren og våren.

Dersom det derimot ikkje går bra med oppgåva, so skuldar eg litt på Norma Sass som fulgte opp ein god start på Kvarteret med ein like god slutt, slik at eg ikkje klarte å gå heim når eg skulle...

Botanisten, Väsen

Fire og ein halv times søvn. Det var alt eg fekk før eg var attende i ungdomslagsmodus søndag føremiddag. Men det er lett å driva møteverksemd når ein innimellom har kveldar som i går. Forventingane låg tjukke i lufta i storsalen. Dei vart oppfyllte. Stor stemning når To rette og ein rang og Väsen spelte både til konsert og dans. Store smil når fentene i Fant og fente snurra til svenskane. Stor jubel når Sigbjørn Rua sparka hatten, og sukk av beundring når han spann opp frå det glatte golvet. Latter og prat ut i dei seine timane med gode vener og gode musikarar. Suksess.

(Joda, det finst betre opptak av Väsen. Sjå berre på YouTube, eller lytt til dei tre platene på Spotify. Men eg har endeleg prøvd fotoapparatet som filmkamera (!), og dessutan er det noko eige med konsert i storsalen i Gimle)

Oppdatering: Anbjørg filma òg, og det meir enn meg. Opptak av Väsen både med og utan fentene ligg på hennar YouTube-side

Frå Broadway til West End

Det er ikkje ofte ein ser perkusjonistane i Filharmonien hoppa opp og ned medan dei klappar over hovudet. Eit adstadig filharmoni-publikum let seg likevel ikkje vippa av pinnen - dei klappar når dirigenten kjem inn, helser på fyrstefiolinisten, og når han går ut att. Og so klappar dei for solistane, sjølv om solistane syng musikalstykke i litt små, eller litt store, kjolar. Klappa takten til Abba-låter? Heller forsiktig.

www.harmonien.no

Musikalmusikk altså. Det er noko spesielt med det. Det er kosleg å høyra på plate. Det er fantastisk å sjå det på ei scene med full oppsetjing. Men det er neimen ikkje so aller verst å høyra det på konsert heller. Særleg når det er ein full filharmoni med ekstra slagverk, perkusjonistar, el-bass og klokkespel i tillegg til alt det andre. Joda, det er ikkje so komplisert. Det er store kjensler, store rørsler, stort patos på få tonar. Og den vetle blonde sopranen var eigentleg mest irriterande. 
Men når Filharmonien let sei fyrste tonane frå "Bring in the Clowns" klinga ut i Grieghallen, når Operafantomet plutseleg står der, når Jean Valjean med sønderrivande røyst bryt ut "om eg døyr, lat meg døy" - då er ikkje musikal verken enkelt eller overdrive. Då er det so fint at ein må klypa seg litt i armen og senda ein venleg tanke til ho attmed, som tenkte at Filharmonien og musikal måtte vera ei passande gebursdagsgåve. Ho hadde rett i det.

Oppskrift på ei god helg

Aperitif

Ein sosial lesesalsdag

- 1 trekking av pakkekalender

- 1resultat frå gladsongkonkurransen 

-1 trekking i vinlotteriet.

Forrett

Barnevakt i Strangebakken

Thea

- 3 syskenbarn

- taco og marshmallows

- Robin Hood på teiknefilm

- gyngestol

- detektime

- morgonbarnetv og julekalenderar

- ball

Johanne og Vetle

Pauseinnslag

Bylaurdag

Trygg is på Lillelungeren

- 1 god veninne

- 1 stille morgon på Eat My Muffin på Xhibition. Et muffins

- 1 roleg oppvarming til julehandelen 

- 2 draumar om ny symaskin

Hovudrett

Ringenes Herre-maraton

Marte kokkelerar

Eg kokkelerar
(Foto: Marte? Ingrid Elisabeth? Kan den skuldige venligst melda seg?)

- 1 døgn

- 1 leilegheit

- 6-8 studentar

- 11,5 timar Ringenes Herre

- 3 sofaar

- ein haug med dyner

- 6 pizza, 12 muffins, 2 kg sjokolade

Ingvild og Ole Gunnar

Dessert

Julekonsert

Kor e tonen
Foto: Anbjørg Myhra Bergwitz)

- 1 kor

- 11 songar

- 1 gjestekor

- 3 timar øving

- 50 minuttar julekonsert

- ørten gode vener i publikum

1. sopranar og 1. altar
(Foto: Anbjørg Myhra Bergwitz)

Nightcap

Søndagskveld

- 1 sofa i eige hus

- 1 time Atter en konge

- 2 sambuarar i same båt

- 2 tente adventslys

Regntung dag

Som eit anna Soria Moria ligg det der i regnkavet. Soli leikar gøymespel - meir gøyming enn spel, spør du meg. Me vandra med freidig mot, vurderte skamma i å snu, men fortsette. Haustfargane på Gamlehaugen lokka oss til seg, denne siste oktoberdagen. Trick or treat, sa soli - trick, svara regnskyene, på veg heimover.

Ein ekte SØNDAG-søndag. Vakna utkvilt, takka vera bonus-timen, lang frukost, tur i "finveret", baka kaka, nyyydeleg konsert med Trondheimsolistene og Larsen-brørne på Troldhaugen, og vandra heim i nytt "finver". Konklusjon: lukkeleg og regnvåt jente.

Midnatt

Midnatt ein torsdag. Då er det mangt slag ein vil dela med verda. Eg prøver å fatta meg i kortheit, det er ikkje mi sterke side. På den andre sida kallar sengi, og den er verkeleg ei svak side hjå meg. So derfor:
- På tysdag ringte det ein seljar på døri og spurte om foreldra mine var heime. Eg sa som sant er at "dei er ikkje her." "Eg får komma att ein an dag då," sa seljaren. Eg lot vera å sei at dei antakeleg ikkje er her då heller.
- Eg sovna på lesesalen i dag. Då eg bråvakna spurte Janne om eg hadde sove. "Nei," svara eg, før eg kom på at eg hadde blitt kjefta på i eit kvarter fordi eg hadde rota vekk nøkkelen til Gimle, lagshuset. Sidan det berre var Janne der, og ho ikkje kjeftar for ting eg ikkje har gjort, må eg trekka attende påstanden. Eg sov.
- Førre veke var eg svært fornøgd med at eg klarte å skriva "encyclopaedic" rett. I dag oppdaga eg to t-ar i "consciousness".
- Har kjøpt plata til Gjermund Larsen Trio, Aurum. Sprang ned ei jente i troppi på Platekompaniet for å få gjort det. Beklagar.
- Har vore på Bergen Mandolinband på Victoria i kveld. Førre gong eg var der, vann Frida fotball. I kveld vann Janne cd. Kva med mi vinnarlukke?
- Eg lir av utbreidd lesesalsvegring for tida. Treng ein kur. Anyone?
- Bente minte meg om at om berre tre veker er me i Jeriko att. Panikk! Og litt lyst å skriva lister over ting eg uansett kjem til å gløyma.
- Eg har funne eit par forsvunne magemusklar denne veka. Angrar litt på tysdagens treningsøkt enno - men med vondt skal vondt fordrivast, eller noko slikt.
- No kom eg nettopp på at ein ny ligrettovaffeldate ventar i morgon, dermed dempa lesesalsvegringa seg, lysta til å sjå ein ny dag i møte auka drastisk, og eg kryp til sengs med "Granitt" på hjernen. G'natt!

Forfattaren Edvard Munch

Ditt ansikt rommer tusinde slekter som er døde

og tusinde slekter som kommer

Edvard Munch, Madonna

Du sit på golvet i eit mørkt rom. Det skin litt regngrått lys inn vindauga bak i lokalet, men nede mellom beina til alle dei andre er det mørkt. Eit flygel og ei einsleg damestemme fyller scena, rommet, øyrene, hovudet. På baksida av dei lukka augneloka dine flimrar det bilete. Fragment av kjente måleri, og nye landskap, personar og stemningar framkalt av musikken og orda. Tenk å få so mange sanseinntrykk, i eit mørkt rom. Edvard Munch kjem aldri til å verta berre fyren som målte Skrik og Madonna att. Han kjem til å vera fyren som skreiv Skrik, Døden i sykeværelset, Sjalusi, Løsrivelse. Om det er dikt, skjønnlitteratur eller sakprosa veit eg ikkje - men det er vakker musikk når Ketil Bjørnstad og Kari Bremnes slepp laus på Nattjazzen. 

3 minuttar, 18 sekundar

3 minuttar og 18 sekundar. Det var all tida ungdomane skulle vera på scena - men det kjennest ut som eg har vore gjennom vaskescena i Den lille havfrue. Like trøytt, like våt og like mange rare lydar i mystisk system.

200 ungar frå bergensskulane skulle dansa på opninga av Festspela, og lur som eg er sa eg at "ja, eg vil gjerne hjelpa til!" Det er ikkje kvar dag ein får dansa for både kongepar, ordførar og annan fiff, og det utan at ein eigentleg er i fokus og kan få skulda for det som går gale. Det er heller ikkje kvar dag ein kler seg i oransje, spring gjennom publikum som spring hovudlaust ut av vegen med 30 ungar på rekke bak seg, eller dansar svært improvisert halling på asfalt heller. Alt er erfaringar ein kan ta med seg. Ei erfaring eg har fått, er at eg iallefall ikkje skal bli lærar for barne- eller ungdomsskule i ein by - hjelpes kor mange ungar som ikkje står i ro!

Men dansinga gjekk bra den, og haglet kom akkurat under kongen sin tale (og ikkje fem minuttar før). I tillegg ga eit par av smakebitane frå Festspelprogrammet meirsmak, so kanskje klarar eg å bli kulturell i år?

Forresten, mykje mediemerksemd vert det kring 200 folkedansande ungdommar: NRK Hordaland, NRK P2 (Kulturnytt 26.05 kl 08.05, ca ti minuttar ut i sendinga)
Og Ole Hamre sitt bestillingsverk til Festspela, med trompetist Arve Henriksen, kan ein sjå på BT - rett og slett fascinerande!

Bilete: BULEingar klare for dans!

Crossings

Det er viktig å le litt. Eller mykje. Ikkje fullt so mykje at du forstyrrar musikarane - men det taklar dei fint på Columbi Egg, folkemusikkscena i Bergen. Særleg taklar Baltic Crossing det, for dei legg trass alt opp til latterkulene sjølv. Spesielt viktig er det å le når ein har hatt ein fæl dag, der ein ikkje har lese pensum, oppdagar at lommeboka ligg att på ein buss (send more money! pr. brev...) og ikkje minst at ein knapp manglar i den nya jakka - krise! Då er det godt ein kan gå på konsert med fem karar frå Danmark, Finland og "northern parts of" England - og trampa takta og le alt vekk. Høyr dei på myspace, kjøp plata, eller best av alt, gå på ein av konsertane deira. Eg garanterar godt humør etterpå.

Ein feriedag

Plan for dagen:
- stå opp (ikkje alt for seint)
- kafe
- kjøpa julegåver
- middag
- teater
- korøving
- dans
- konsert

Den reelle dagen:
- sto opp (for seint). Det er slikt som skjer når ein har ferie, men eg reknar med mamma plukkar av meg uvanane når eg kjem heim...
- kafe (altså frukost) med Eivind. Fann ut at han jo kan det eg trengte å kunna om data før i haust (og sjølvsagt mykje meir enn det). Men no er det for seint, frekvenslister og alfabetiserte ordlister er nok ikkje det store i framtida mi (men ein skal aldri sei aldri).
- kjøpte litt julegåver. So kom beskjeden: "Betaling ikke godkjent" Hahaha! "Betaling ikkje godkjent" Neivel nei? 47 kr på kortet?! What?!?! Åja...
- middagen kunne dermed hunge i ein tynn tråd. Men takka vera Janne, Halvor og eit par førehandsbetalt teaterbillettar ordna det seg med kontantar for ho utan peng på konto - og med middag for oss alle tre.
- og so var det teater! Brødrene Løvehjerte på DNS, ei fantastisk framsyning som fekk fram det beste med historien, og det beste med teateret. For her nytta dei lyd, lys, kulissar, rekvisittar og publikum på akkurat rette måten. Det var balanse mellom det skumle og triste, og det koslege og humoristiske. Og då me hadde sete og humra av vaktane Kader og Veder vel og lenge, so var det tid for eit par tårer for min del - altså litt for ein kvar smak. (Og forresten, barneførestillingar er verkeleg ikkje berre for born!)

- ekstra korøving venta etter teateret, og det var der eg oppdaga kvifor eg ikkje skvatt so mykje som andre på Småscenen - eg harpådrege med ei lite passande forkjøling, og høyrde verken med sjølv eller andre. Kryssar fingrane for at den har gitt meg opp til i morgon, elles kan/bør det bli heller stille frå meg på konserten i morgon...
- fekk svinga meg i ein halvtime, nok til at dansen sit litt i kroppen over ferien og.
- og so vart eg plukka opp av Wiebke og dregen med på konsert på Landmark, der me møtte Ingunn frå SPINF. Alexander von Mehren byrja og på Språk og informasjon med meg, men feiga ut. Det er eg glad for, for åra etterpå har han mellom anna nytta på musikk - og bra musikk! Eg fekk nesten vårkjensle av det eg, og ser for meg at dette kan bli fin bakgrunnsmusikk for mange gode opplevingar når plata kjem ut i 2010. Han fortener både ein og to sjansar, so de kan besøka han på myspace.

Men nu vart det natten, for å sitera ein annan Lindgren-karakter. Og den natta vert nok god, for etter ein slik feriedag er eg reint utsliten eg...

Me tømmer tusen julebrus

Det vart diskusjon kring tittelen for nokre veker sidan: "Nå tømmes tusen julebrus?" "Moro!" "Men det høyrest ikkje so bra ut på nynorsk..." "Å?" "Er det lov med slik der -s?" "Men det er jo lov med -st!" "Men berre viss ein har eit modalt hjelpeverb i tillegg." "Og uansett er det ikkje heilt stovereint." "Hmmm..."

Men det vart tittel - Me tømmer tusen julebrus - og på torsdag vert det konsert! Spanande, julekonsertar er ikkje noko eg har mykje erfaring med. Og kanskje særleg spanande sidan dirigenten var sjuk på siste øvingsdag... Men me klarte oss greitt utan, og når me klarar oss utan vert det strålande med! So eg reknar med at torsdag klokka sju, då vert det vellyd og fine tonar frå Kor e' tonen - og eg håpar det vert vellyd og fine ord frå vener i salen etterpå *hint* Eg gler meg eg, eg har sunge julesongar sidan september, og er so klar for å få dei ut i/av verda!

Gjermund

"Han ser ut som Jesus og spelar som gud" - Gabriel Fliflet om Gjermund Larsen. Det verste er at han har rett...

Dei byrja med ArriVals og Midnattsdrøm. Gudskjelov, tenkte eg, då er me ferdige med dei nydlegaste, so slepp eg å gråta. Eg lot at augo og naut - fram til voggevisa som avslutta. Då naut eg so tårene draup.

Eg har fått ei greie for Innherradsdialekta. Jepp, trøndersk... Det er pga to trioar, Einar Olav Larsen Trio og Gjermund Larsen Trio (og ja, dei er brør). I kveld spelte Gjermund med sine to på Columbi Egg, og eg var der sjølvsagt. Eg kan ikkje påstå eg har fulgt denne trioen lenge, men sidan eg oppdaga han i vår (under førebuing til danseeksamen faktisk) har plata Ankomst vore spelt nesten dagleg trur eg. Og no fekk eg endeleg på konsert! Det er ikkje ofte det kjem godlydar frå publikum før applausen tek til etter nesten kvart nummer, men slik var det her.

Kanskje eg skal lesa meg opp på trønderdialektane. Eller kanskje eg berre skal legga meg med fela til Gjermund i øyro, og nyta ein gong til...

Visur og vener

Eg tok helg på fredag. Eg tok so helg at eg gløymte å levera ei oppgåve, noko eg fekk klår beskjed om ikkje var typisk meg. So sant so sant - men so er ikkje helger utan planar typisk meg heller.

Men helgi har blitt full! Fredag kveld kom Inger Marie, Kim, Anders og Wiebke på middag hjå meg og Monica, og me åt og skravla lenge. So for Wiebke og Monica til byen, medan me attverande jentene slo gutane i Alias, og fortsette skravlinga.

Laurdagen byrja seint, men etter ein lang frukost følgde noke timar på Vil Vite. Fantastisk moro! Eg har aldri vore der før, men vil tilrå det på det sterkaste - stor stas! Ein snøggtur heimom, og so var eg klar for ein kveld med viser på Hotell Augustin. Aasmund Nordstoga med band song om "damur, jentur, kvende, kvinnfolk og ein og annan kar", medan publikum smilte, skrattlo, song med eller lot augo drøymande att. Neste del av kvelden var folkemusikkjam med proffe og amatørar, ei fin stund det og.

Me fyllte godt opp på Hector's, me som gjekk dit etterpå, og når lyset vart tent og folk jaga, skulle Wiebke, Monica og eg heimover. So langt kom me ikkje, for sovesofaen til Wiebke kunne romma tre trøytte jenter...

Men no er me attende i huset. Ute regnar det, inne brenn det i peisen, og me sit kring kaffikoppane med spøt, bøker, telys og musikk på anlegget. Aasmund Nordstoga, Trispann (takk gud for Spotify!) og Gjermund Larsen (ein må jo varma opp til neste konsert...) Helg altå, me like!

(bilete: Eg og Inger Marie på Vil Vite.
Kim, Anders og Inger Marie testar anatomikunnskapane sine - det var her eg vart skeptisk til den norske legestanden...
Framsidebiletet på cden Ein visefugg - som sjølvsagt vart kjøpt og selt i store kvanta)

Oppdatering: Søndagskvelden var ikkje over med musikk på anlegg og beina i sofaen. Gjøri, mitt kjære syskenbarn, kom rett frå handballkamp på middag, og ga meg speletime i retur for den. Eg synes eg gjer den beste handelen her! Ho hadde til og med med fele til meg, so no kjem det til å komma fæle lydar (nei, ingen stave- og orddelingsfeil her) frå huset i ei tid framover. Men det er moro! Eg "kan" Lisa gjekk til skulen...

(bilete: Gjøri med "mi" fele)

forts. Requiem

No har eg gjort det og. Sunge klassisk i kor - med musikarar, solist, 160 i publikum og ikkje alt for mange feil. Ei flott oppleving!

Som kjent likar eg jo å stå på scena. Iallefall når det er noko eg er nokonlunde trygg på (då ser me vekk frå eit par heile satsar av Requiemet, eit par av dei andre songane, og minst 20 innsatsar og pustepausar), det er i eit kor og når det er masse gode vener mellom dei 160 i kyrkjebenkene.

Det skal forresten seiast at dette med konsert vart spanande nok etterkvart. Dagen min byrja med lang frukost med Magnhild - som i går "tvinga" meg til å sjå Titanic, sjølv om eg gret (hulka), altøving (me hadde noget panikk), og oppvarming og anna kos i Domkirken. So kom musikarane. Paukene på plass, harpa på plass, oboen, celloen og fløyta på plass, klokkespelet på plass. So kjem det lyd frå orgelet - utan at det skal det. Krise. Orgelreperatør vert etterlyst, men ein slange fiksar saken enn so lenge (me måtte jo øva!). Det er då harpisten sler feil, og det høyrest ut som harpestrengene flyg veggimellom. Panikk og hysterisk latter.

Men det gjekk heldigvis bra, som dei seier. Me fekk ståande applaus (gamle/permiterte Kor e´tonen-medlemmar), jubel (ok, Kor e´tonen-folk det og) og skryt (av gode vener). Takk for god støtte folkens - og eg håpar de koste dykk og. Eg hadde det dritmoro! (kanskje ikkje passande når stykket er ei dødsmesse, men slik går det når ein set meg framfor folk)

Requiem

Eg har Requiem på hjernen - noko deprimerande, men vakkert. Det er John Rutter sitt, i Kor e´ tonen sin versjon. I løpet av helgi skal me øva i 14-15 timar, før konserten, den store og einaste i sitt slag (Requiem med Kor e´ tonen, solist og musikarar, altså), brakar laus søndag klokka sju i Domkirken. Eg gler meg! Og eg håpar det kjem folk, for Domkirken er stor...

Søndagskveld

Men festen var ikkje over! (det er enno kake igjen)

Dvs, det var kake att, so Monica og eg for til Magnhild på kaffi og kake(restar). Og so for me på konsert! Thea Hjelmeland og Hanne Vatnøy på Logen. Fyrstnemnte baud på spanande tekstar og fantastisk stemmekontroll, tankevekkande, leikande og flott. Nummer to var meir popete, men med eit oppsiktsvekkande band: piano, vakker vokal, slagverk, kontrabass, fiolin og ikkje minst Endre på marimba og diverse rytmeinstrument. Imponerande instrumentbyter til tider - og trass i at songane er flotte i seg sjølv trengs marimbaen, var me samt einige om. Ei flott avslutning på ei fin byhelg!

Take me to Tokyo, join me Susannah
teach me to dance like they do in Havanna
I like to feel music and rythms, and
Take me to Tokyo, down to this place
where good girls can fly and be heroes in space...
Hanne Vatnøy

Vinjerock 2

Det vart Vinjerock i år óg! Sjølv om dei 200 siste festivalpassa vart utseld på eitt minutt (!) måndag, var eg ein av dei få heldige som fekk tak i, og fekk dermed kosa meg i dagasvis med god musikk og flotte folk (og til og med litt godt ver) på hytte på Filefjell og festival på Eidsbugarden.

Høgdepunkt? Eg veit ikkje. Kanskje å krypa i soveposen etter maaange timar på konsert? Eller når alle peika mot den blå flekken på himmelen fredag kveld? Konserten med CC Cowboys? Bo Kaspers Orkester? Skravling i Lærdalscampen? Team Gløstøs som avslutta heile festivalen? (Snakk om rett bruk av folkemusikk forresten!) Uansett, strålande helg:

Bålkos på hytta. Fantastisk når regnet tromma mot ruta (og alle andre låg i telt...)

Vår mann i Jotunheimen, Aasmund Olavson Vinje

Blå himmel! Underet skapte furore under Marit Larsen-konserten, der fleire såg opp enn fram

Stor-Vinje, hovudscena, med CC Cowboys på

Anja, smilande frivillig på Tyin
Ingrid, Frida og den (halv)nakne mannen i elvi

Godt nøgd med livet på Eidsbugarden!