Konsertveke

Nokre gonger når eg tenkjer på å ein gong å flytta frå Bergen, ser eg ingen problem med det. Joda, det er folk eg kjem til å sakna, og kafear og fritidsaktvitetar og kinotilbod, men dette er ting som kan vegast opp med andre gode. Men so kjem eg på den eine tingen eg antakeleg er dårlegast til å nytta meg av, men som eg òg hadde sakna mykje, og det er konserttilboda i denne byen. At ein på eit augneblinks innfall kan få med seg store og små opplevingar i store salar eller mørke buler, av alle slag (både opplevingar og buler). Denne veka har vore ei av dei der eg har nytta meg av tilbodet, sjølv om eg no sit inne ein laurdagskveld medan Nattjazzen pågår på Verftet - nokre gonger må trøytte bein og ei slunken lommebok bli høyrt.

Konsertveka byrja med kontorkonserten på tysdag, der Jenny Hval med musikarar spelte på kontoret til ungdomslaget. Onsdag var det Nattjazz-opning, og fantastiske Joshua Redman på saksofon og resten av James Farm. Når dei var ferdige etter ein og ein halv time (!) var eg utsliten både fysisk og mentalt, og lurte svært på kor tida var blitt av. Full konsentrasjon og mange musikalske openberringar gjer slikt med ein. Etter ein slik konsert må eg berre beklaga at Jenny Hval og etterkvart Kakkmaddafakka fekk mindre merksemd, og eg ikkje syntes det var trist å ta bana heim før konsertane var over.

Earlybird Stringband på Wessel

Torsdag var det konsertfri - ein må då få med seg (minst) ein kviss i veka. Men fredag var det på'an att, fire jenter sneik seg forsiktig inn døri på Wessel Bar. Det er ikkje staden ein går til vanleg ein fredag kveld, men når Earlybird Stringband stilte opp med bluegrass-country-folk, so fekk no me stilla som publikum. Musikken passa godt i det lokalet, og eg koste meg med både konsert og selskapet. Det same gjorde eg i kveld, når knøttvesle Cafe Sanaa i Marken var stappfull, og vel halvparten var lærdøler. Me var der for å høyra sambygding Gudmund sin Gudmund Skjær Trio, som spelte jazz-country, eller country-jazz, alt ettersom. Moro!

Nei, eg skal bli flinkare å nytta meg av konserttilbodet i Bergen - slike veker som denne vil eg ha fleire av!

Du skjønne, milde

 

Monica og mori laga 17. mai-frukost til huset, nesten før fuglane hadde byrja å synga (eller var det stille fordi salutten skremte dei til tausheit?)

 

Me for rett frå frukostbordet til byen, der ungdomslaget kjempa om plass i toget med natteramnar og turlag. Det er ikkje alltid lett å organisera to faner og massevis av folk, men me kom oss avgarde, og spelte og dansa oss ut på Bryggen og attende. At vår amerikanske faneberar hekta snorene fast i eit trafikklys får me ta som eit hendeleg uhell. So byrja det å regna, akkurat etter planen, og det passte fint å gå på kafe i Gimle, til rømmegraut og is og marsipankake og oppattrydding etter festlegheitane.

 

 Og i det eg byrja å tenkja på mat og kvile, so passte det å gå til Marte og Inger-Hanne i Skostredet, og få kaffi og pølser, selskap og lattarkrampe i bakgarden.

 

Ungdomslaget dansa og Kor e tonen song på Festplassen, eg tok bilete og dreiv generell oppmuntring. Særleg når regnet kom.

    

So kom haglet, og me måtte søka tilflukt i Musikkpaviljongen. Ein regnboge kviskra om lysare tider, men tulipanane fekk seg nok ein knekk.

 

Me fekk varmen i oss att på Henrik, før fyrverkeriet bergensarane er so gilde i avslutta ein lang og fin nasjonaldag.

Dagen derpå ligg eg på sofaen med føter som enno klagar etter hard behandling i bunadssko i går, og eit hovud som ikkje heilt har skjønt at det ikkje er naudsynt å skunda seg på lesesalen, sjølv på ein onsdag. Men eg klarar no å nyta fridomen likevel.

P.S. Dei tre siste bileta frå hovudprosesjonen (som toget vert kalla i denne byen) er tekne av Torbjørn B. Lauen

Drunken Promises i Bergen

Eg skulle no eigentleg lata bloggen, og dykk, få litt Casa Murilo-fri, det har jo blitt ein del i det siste. Men det går ikkje, ikkje når dei lagar ein so sjarmerande video akkurat her.

Kor e' bålet

Kor e' tonen har ei uformell turgruppe. Dei veit sjeldan kor dei skal, men endar alltid opp med å ha det fortreffeleg. For meg har det aldri passa å vera med på tur, men no fann eg ut at det var på tide. Trass i vonde legger, masteroppgåve og latskap - eg skulle vera med!

Og det vart ein strålande tur. Eg, grunna vonde legger og ein smule latskap, byrja med å ta Fløybana, medan dei fleste andre gjekk opp. Ved barnehagen på Fløyen skein soli over Askøybrui, og klokka nærma seg allereie halv åtte. Nokre gonger er sommartid heilt ok.

 Soli skein inne i skogen òg, sjølv om det helst var snøen som dominerte der.

 

Me fann ein fin bålplass i ly av ein stein, og Øyvind tok ansvar for båltenning og -vedlikehald - under nøye observasjon og kommentering, sjølvsagt.

 Skal ein ha bål må ein ha pølsepinnar òg. Ingunn hadde ny kniv for høvet, og instruerte tyskarane i rett spikketeknikk.

Og so var det pølser, fiskekaker, brød og marshmallows over bålet!

 Sakte, men sikkert mørkna det over Bergensdalen. På dette tidspunktet song svarttrosten enno nedi skogkanten, og kviskra om vår der oppe i snøen òg. Eg såg nesten heimatt, før heile byen vart vekke for oss.

Eg mistenker at kuldegradene kom krypande i det soli gjekk. Det vart iallefall kaldare og kaldare, og ein mindre og mindre sirkel kring bålet. Røyken var heftig - men heldt no myggen godt unna. Og det vart berre ein svidd skosåle...

 Tre timar etter at me hadde gått opp var me på veg nedatt. Det var heilt mørkt i byen, men eg nytta høvet til å få litt instruksjon i nattfotografering, so biletet av Nordnes, Laksevåg og Askøybrua må vel seiast å vera eit samarbeidsprosjekt.

Gøymespel

Kvar gong eg ser han her undrar eg på om eg skal verta glad eller lei meg. For det er so mange ting eg har lyst å spørja han om, og so få svar å få frå han.

Har han tenkt å hoppa fram og ropa bø, når den han ventar på kjem gåande?

Tenkjer han glade eller triste tankar bak stolen?

Gøymer han seg for nokon? I tilfelle kven, og kva vil dei han?

Har han selskap av hybelkaniner? 

Har nokon hugst å fortelja han at det er hans tur å stå?

Korleis nyta våren

- på ein og ein halv time:

 Ta på deg kjole og solbriller og gå tur til byen,

 til dømes gjennom Graven, der trei strekker seg mot soli og snøen gøymer seg bak hekken. Rett over dalen glitrar Vidden, lokkande, men berre ein fjern tanke. Ta bilete gjennom solbrillene, fordi lyset vert so moro då.

Stopp på bakeriet i Solheimsgaten og kjøp den bollen som har mest gult i seg.

Møt kjensfolk på Gamle Nygårdsbro, og bli so glad over gjensynet at du gløymer å ta bilete av båtane som enno har vinterteppet over seg.

 Gå til Festplassen og et bollen, akkompagnert av duer, trafikk og trekkspelmannen på repeat, medan du lener hovudet bakover og let solstrålande trenga gjennom kleda til du skjønnar kvifor soli vann over nordavinden.

Gå på vindaugsshopping i Marken, Øvregaten og Skostredet. Nyt soli i smuga, og alle dei undarlege bruktbutikkane og romantiske interiørbutikkane. Ikkje gå innandørs, det kan ta både verdifull sol-tid, og gå hardt utover pengepungen.

 Hels på den gamle mannen kjellartroppa til Fensal. Han likar å slå av ein prat.

Og so må finveret ignorerast ein ettermiddag, til fordel for franske madrigalar og amerikanske voggeviser. Hjarteballongar er kjøpt inn til kjærleikskonserten i morgon. 

Det er so godt som garantert at når Kor e' tonen har øvingshelg, so er det strålande ver i byen. Dersom du lurer på når du kan ha utefest i regnhovudstaden - sjekk øvingsplanen vår.

Då er det godt at ein kan klara å nyta våren på ein og ein halv time.

Oppskrift på ei god helg

Aperitif

Ein sosial lesesalsdag

- 1 trekking av pakkekalender

- 1resultat frå gladsongkonkurransen 

-1 trekking i vinlotteriet.

Forrett

Barnevakt i Strangebakken

Thea

- 3 syskenbarn

- taco og marshmallows

- Robin Hood på teiknefilm

- gyngestol

- detektime

- morgonbarnetv og julekalenderar

- ball

Johanne og Vetle

Pauseinnslag

Bylaurdag

Trygg is på Lillelungeren

- 1 god veninne

- 1 stille morgon på Eat My Muffin på Xhibition. Et muffins

- 1 roleg oppvarming til julehandelen 

- 2 draumar om ny symaskin

Hovudrett

Ringenes Herre-maraton

Marte kokkelerar

Eg kokkelerar
(Foto: Marte? Ingrid Elisabeth? Kan den skuldige venligst melda seg?)

- 1 døgn

- 1 leilegheit

- 6-8 studentar

- 11,5 timar Ringenes Herre

- 3 sofaar

- ein haug med dyner

- 6 pizza, 12 muffins, 2 kg sjokolade

Ingvild og Ole Gunnar

Dessert

Julekonsert

Kor e tonen
Foto: Anbjørg Myhra Bergwitz)

- 1 kor

- 11 songar

- 1 gjestekor

- 3 timar øving

- 50 minuttar julekonsert

- ørten gode vener i publikum

1. sopranar og 1. altar
(Foto: Anbjørg Myhra Bergwitz)

Nightcap

Søndagskveld

- 1 sofa i eige hus

- 1 time Atter en konge

- 2 sambuarar i same båt

- 2 tente adventslys

Sko

Between saying and doing, many a pair of shoes is worn out.

Iris Murdoch

Er det her dei endar opp, dei utgåtte, forbigåtte, gløymte, einsame? Dei som har levd livet i tosomheit, heng dei der no åleine? Nei, 

dei deler veggen med artsfeller, med maken, med forbipasserande. Fotgjengarar. Utslitne, men aldri uelska. Inspirasjon for dansande på veg heim ein laurdag kveld. Oppmuntring for vandrande gjennom byen ein søndag morgon.

Overrasking!

Det var meldt i dagasvis - faktisk so lenge at verdama på TV2 kom med fingen og kjefta på bergensarane. Men det hjalp ikkje - vinteren kom overraskande for det. I Musèhagen sto trea og gløda med sine fine blad, og syntes lite om at snøen skulle legga ein dempar på deira finaste tid.

Kulturnatt

Eg har aldri, i løpet av mine fem år i Bergen, vore i byen den helgi det er kulturnatt. Godt truffe med vekkreisehelgene, ikkje sant? Men denne helgi var eg her - og kulturen eg fekk med meg var den eg likar best å driva med, nemleg spel og dans i Gimle. Kanskje hadde eg hatt godt av å prøva noko anna ein kveld i året, men det er ikkje alltid ein har valet. Og når oppmøte er ca dobbelt so godt som i fjor, so må ein vel sei seg nøgd med kvelden - trass i at når klokka var ti på ti og me runda av kvelden, var spelmennene dei einaste dansarane att på golvet.

Alias

"Jo, det er sånn der... Dersom du... Du vet, en sånn..." Men vann gjorde dei, med god margin.

Ni unge frå ungdomslaget reiste til palasset vårt i Fana for å starta hausten i Bergen i godt lag, med god mat og mykje latter. Og slik gjekk det. Me åt i timesvis, spelte Alias enno lenger, spelte litt fele innimellom, og lo oss skakke av feilkoplingar og fantastiske forklaringar. Og no skal me verta flinkare på å bruka hytta meir!

Dansesko

Eg treng slike. Dansesko altså. Dei eg har er perfekte til ein kveld, men fæle den tredje kvelden på rad. Eller den fjerde timen med hallingsprringar eller runnom. Men sidan gnagsåra allereie er der, og føtne er vante til dei mange timane med dans i tronge sko, er eg likevel klar for Folkedansfestivalen 2010, den fyrste i sitt slag - og sjølvsagt i Bergen.

Bergen er og klar, iallefall deler av byen. I går vart Skostredet Danseskostredet, med nytt skilt på Fensal og underhaldning frå både teater- og dansekursa på Sommarleiren til NU. Ungdommane var nok nøgde med å få prøva seg framfor publikum, og det var moro å sjå hallinspringaren bøkgja opp og ned gatestubben. Lat oss håpa, og tru, at resten av festivalen vert like vellukka!

bilete: Dansarane på sommarleiren opnar Danseskostredet. Spelmann i døropninga er Erlend Viken.
Eit par leirdeltakarar og det nye gateskiltet på Fensal.

Bra by

I helgi har eg tenkt på kor godt eg likar Bergen. Hm, dette har eg visst sikkert skrive før, men det må fram eit par gonger i året. Altså: Bergen er toppers! Vel regnar det ein del her. Vel spelar ikkje Brann strålande denne sesongen. Vel er det graving og skumle bybaner i halve byen. Vel ventar eksamen i enden av ignorerings-tunellen. Men so skin soli, parkane vert samlingsstad, og alt er betre enn bra.

Gebursdagsfest og tur til byen. Kaffi, grilling og frisbee i parken. Gamle vener. Andre gebursdagsfeiring og fleire latterkuler med gode studievener. Vandretur heim i grålysinga. Verdas søtaste gryntande dyr i hagen. Solskin og blømande epletre i same hage. Film med vener. Å, for ein by! 
Bilete: Galning på heimveg.

Det kjekke hagedyret vårt.

Sol og song

Helgi i Bergen har vore ei av dei ein drøymer om heile hausten og vinteren. Den helgi våren verkeleg er komen, krokus, påskeliljer og snøklokker dekkar plenar, bed og skråninga bak busskuret, soli varmar slik at ein alvorleg vurderar å ta av seg jakka (men ein veit ein ikkje bør), og berre vil nyta den milde lufta i ein hage, ein park eller på eit fjell. Og denne helgi - den brukte eg innandørs...

Kor e' tonen hadde øvingshelg, me song Kjerringa med staven til me ikkje visste verken opp eller ned på kjerringa, Ola, grauten eller staven. Og so bles me ballongar, kokte kaffi (som kjerringa jo og gjer), og inviterte familie og vener til basar i Gimle. Ein stor suksess - og ikkje minst stor moro!

So får det heller vera at nytinga av den etterlengta helgi berre vart ein knapp time på Gamlehaugen laurdag ettermiddag - ikkje det at det er noko å kimsa av altså! - og lunsj med koret på troppi til Gimle - du kan tru me var eit syn der me sat, 20 unge vaksne med matpakkar og salige smil som strekte seg mot soli som nokre andre krokusar. Og me får vel og tru at dette ikkje var den siste vårhelgi i Bergen...

Bilete: Monica og Frida på Gamlehaugen.
Basar i Gimle