Framsyning

Det er mange detaljar som skal på plass før ei danseframsyning er ferdig. Flinke Sigrid og resten av folkedanslaget i BulE har teke seg av det aller meste, og so Endre då, som har styrt oss og musikken og alt som ikkje er praktisk (og litt av det òg). I timane før framsyninga, var det fleire detaljar - korleis skal me bukka? Kva merke i golvet skal Silja kjenna etter? Korleis sminkar ein 15 dansarar med ein pudderkost? Og kva gjer me med den skeive lyktestolpen?

Sigrid og lyktestolpen. Det vart orden på den.

Litt oppvarming til Audhilds medan me venta på regissør/instruktør/han med oversikta

Blide Charlotte klar for ein halvtimes pause - brukt på parkeringsplassen bak Nesttun Senter. Dei kule heng nemleg på senteret etter skuletid!

Den er no ikkje so halvgalen, denne sminkinga...

Varm opp medan det sminkar dykk! Audun multitaskar

Trutmunn, fiskefjes, sminketriks. Sjølv dei som skulle sleppa unna rougekosten måtte prøve trikset

Snart klare for førestilling!

 

Og so var me i gang (og det vart naturleg nok ikkje teke meir bilete frå mi side)

Og so, etter overraskande kort tid, var me ferdige. Då hadde me snurra, og svikta og dansa og sunga og blitt belnda av lyskastarar i kring 50 minuttar, men det kjentest som 15. Me fekk applaus og skryt - fortent syntes me. Me rydda salen og vaska vekk sminken og pakka ned danseskoa. Ein etter ein forsvann dansarar og musikarar og publikumarar ut salen. Me var nøgde, trøytte, forundra. Og sette kursen mot byen for vidare samvere.

Utanfor Nesttun Senter plukka Gunn Inger opp eit par stakkars publikumarar. Dei fekk vera med på bybana, dei òg.

(Det var forresten fritt fram for å nytta fotoapparatet mitt i går, so eg anar ikkje kven som har teke kva her - eg hugsar ikkje ein gong kva eg sto for sjølv... So om nokon vil krediterast for bileta som ligg her, hyl ut!)

Generalprøve

Om knapt to døgn er me ferdige. Ferdige med nervane, ferdige med nynniga, ferdige med det me har brukt året på å planlegga, koreografera, øva på og øva på nytt på. Ferdige med Danseskostredet. Men før me er ferdige, so skal me ha framsyning, og før framsyning må ein ha generalprøve. Det gjekk føre seg ca slik:

Sminke, venting, prøving, måling, planlegging, øving, lyssetjing, felestemming, meir øving, generalprøve og takk for oss!

Men "takk for oss" er jo ikkje før om knappe to døgn, innan dess skal me rekka meir av det same - og hjelpes, kor moro det er å stå på ei scene att, og det med so finke folk! Eg er alltid glad når eg kan snurra litt i bakgrunnen - når ein deler scena med ein haug folk som er meir enn flinke nok til å snurra i framgrunnen. Og med so flinke musikarar! Her var diverre ingen bilete av våre eminente spelmenn - Audhilds og folkjazztrioen Kefir Kulturformidling. Dei får ein sjå om ein kjem til Fana Kulturhus laurdag klokka 19.00 - og slik fekk eg snike inn litt reklame òg...

Apropos reklame: Radioinnslag her, spol til ca 10.45. Og so seier rykta at me kjem i Fanaposten i morgon (fredag altså).

(Dei to siste bileta i dette innlegget er teke av Anbjørg M. Bergwitz)

Ikkje det ho sa

- då vart det fele!

Det var ikkje det ho sa, men måten ho sa det på. Me sat på pinnestolar i Songarhuset. Rundt oss dansa hundrevis av folk pols. Ute var det iskaldt, inne var det tett. Ho hadde vondt i knea, eg var berre utsliten. Ho spelte den finaste polskaen eg kunne tenkja meg. Eg tenkte på alt eg skulle ha gjort før det vart for seint.

Det var ikkje det ho sa, men måten ho sa det på. "Eg spelte handball til eg øydela skuldra. Eg ville fortsetja med lagspel - so då vart det fele!" Det var ikkje det ho sa, men måten ho sa det på. Måten ho sa det på som gjorde at eg visste at om ein berre vil det, so klarar ein det. Viss ein berre jobbar for det, får ein det til. At som jenter har me all makt me vil ha. At som menneske kan me veksa so høgt me berre vil, komma so langt me berre vil. Måten ho sa det på, der me sat på pinnestolar i Songarhuset, den vil eg alltid ha med meg.

Botanisten, Väsen

Fire og ein halv times søvn. Det var alt eg fekk før eg var attende i ungdomslagsmodus søndag føremiddag. Men det er lett å driva møteverksemd når ein innimellom har kveldar som i går. Forventingane låg tjukke i lufta i storsalen. Dei vart oppfyllte. Stor stemning når To rette og ein rang og Väsen spelte både til konsert og dans. Store smil når fentene i Fant og fente snurra til svenskane. Stor jubel når Sigbjørn Rua sparka hatten, og sukk av beundring når han spann opp frå det glatte golvet. Latter og prat ut i dei seine timane med gode vener og gode musikarar. Suksess.

(Joda, det finst betre opptak av Väsen. Sjå berre på YouTube, eller lytt til dei tre platene på Spotify. Men eg har endeleg prøvd fotoapparatet som filmkamera (!), og dessutan er det noko eige med konsert i storsalen i Gimle)

Oppdatering: Anbjørg filma òg, og det meir enn meg. Opptak av Väsen både med og utan fentene ligg på hennar YouTube-side

Polska

Ellika og dansarane.

Polska til du dør? 

Ei flott helg, med sofakrokar og dansande skulderblad, spelmenn i albogane. 

Dansarar med spelande føter, og spelmenn med dansande fingrar.
Kanskje skulle ein emigrert? Sverige er ikkje det verste man har.

Folkedansfestivalen

Den fyrste Folkedansfestivalen gjekk av stabelen i Bergen i helgi. Bergen viste seg frå si beste side (noko som vil sei klamt kvar føremiddag og regn kvar ettermiddag), og eg reknar med dei fleste var godt nøgde med det. Kanskje Bergen ikkje la so godt merke til festivalen som me skulle ynskja, men plakatklistrarane hadde iallefall gjort ein god jobb med å ta over plakattårna i byen, og trøytte festivaldeltakarar og dugnadshjelper var godt nøgde med is på Vågen etter barfotdans på Bryggen.

Føtene trong ein pause etter halvanna veke med dans. Kanskje sluttar hovudet å tenkja takt i kvart einaste steg om eit par dagar. Kanskje har eg teke att manglande søvn om eit par veker. Kvardagen kjem nok fort nok. Men enn so lenge nyt eg bileta og musikken frå føremiddagar på Bryggen og seine netter på Hotell Norge. Og planlegg ein tur til Bodø neste sommar...

bilete: Fin plakat!
Emma, Audun, Carin, Kim, Kristin, Gunn Inger og Sigrid nyt is og finver 

Dansesko

Eg treng slike. Dansesko altså. Dei eg har er perfekte til ein kveld, men fæle den tredje kvelden på rad. Eller den fjerde timen med hallingsprringar eller runnom. Men sidan gnagsåra allereie er der, og føtne er vante til dei mange timane med dans i tronge sko, er eg likevel klar for Folkedansfestivalen 2010, den fyrste i sitt slag - og sjølvsagt i Bergen.

Bergen er og klar, iallefall deler av byen. I går vart Skostredet Danseskostredet, med nytt skilt på Fensal og underhaldning frå både teater- og dansekursa på Sommarleiren til NU. Ungdommane var nok nøgde med å få prøva seg framfor publikum, og det var moro å sjå hallinspringaren bøkgja opp og ned gatestubben. Lat oss håpa, og tru, at resten av festivalen vert like vellukka!

bilete: Dansarane på sommarleiren opnar Danseskostredet. Spelmann i døropninga er Erlend Viken.
Eit par leirdeltakarar og det nye gateskiltet på Fensal.

Kappleik

Utan mat og drikke... Derfor er det brødskiver før tevlingane, grilling i ausregn før dansekveldar og sjokoladebitar for å halda seg vaken på dei tidlegaste tevlingane etter seine dansekveldar.

Kappleik er ei verd i seg sjølv - ei undarleg verd. Bunad er kvardagsplagg, amatørar konkurrerar jamsides med profesjonelle, det vert dansa bygdedansar i tre salar i same hotell, og publikum har særs sterke meiningar om det dei får sjå på scena - alltid litt (mykje?) ueinige med dommarane. Kappleiksverda er undarleg, men å so moro. Seljord 2011 neste!

bilete: Anbjørg, Sigrid og Gunn Inger

Ransäterstämman

Det regna i to dagar. Heile laurdagen vart brukt inne i teltet, lesande, sovande, skravlande. Men i femtida kravla fire nordmenn ut i dagen, for so å dukka inn i ein låve full av polska-dansande svenskar. Det tok nesten tolv timar før eg dukka ut att. Det vil sei, i mellomtida hadde me ein halvtimes matpause der rårakor og flesk vart konsumert - energi er viktig når ein skal knekka polska-koden - og eg måtte nyta sommarnatta utandørs litt, særleg når fire feler, to gitarar, skeier, tamburiner, mandolin og pappøskjer improviserte ei helsing til morgonen mellom låvane på Hembygdsgården.

Heldigvis lærte eg aldri å dansa polska - det er ikkje berre berre på eit fullt dansegolv der dansarane, heldigvis, legg att teori og pedagogikk heime. So då må eg attende neste år og - hurra! Og då satsar me på sol, i tillegg til dei mange timane med dans, det flotte teltet og det gode selskapet.

Bilete: Anbjørg klar for festivalivet

Crossings

Det er viktig å le litt. Eller mykje. Ikkje fullt so mykje at du forstyrrar musikarane - men det taklar dei fint på Columbi Egg, folkemusikkscena i Bergen. Særleg taklar Baltic Crossing det, for dei legg trass alt opp til latterkulene sjølv. Spesielt viktig er det å le når ein har hatt ein fæl dag, der ein ikkje har lese pensum, oppdagar at lommeboka ligg att på ein buss (send more money! pr. brev...) og ikkje minst at ein knapp manglar i den nya jakka - krise! Då er det godt ein kan gå på konsert med fem karar frå Danmark, Finland og "northern parts of" England - og trampa takta og le alt vekk. Høyr dei på myspace, kjøp plata, eller best av alt, gå på ein av konsertane deira. Eg garanterar godt humør etterpå.

Men hadde eg aora

Me dumma oss ikkje loddrett ut i Grieghallen. Litt skryt fekk me til og med, og mot til å syngja Nøringen av full hals for ein fullsett Peer Gynt-sal, og å le litt når stega sette seg fast i golvet. Det var godt humør, om enn litt nervar, før kulturkvelden til Norsk-Tamilsk Helseorganisasjon byrja. Kanelbollar hjalp på dei siste.

I dag er det...

I dag er det 1. desember, Det er 1. desember i dag. Alle nissunger må opp og stå, ut og gå, I dag er det 1. desember!

Og tid for adventskalender! Ei ny spaning kvar dag, ei ny luke eller ein ny pose. Det er luker for min del, eg har funne fram att kalenderen frå i fjor, den Magnhild laga til huset. Og so har eg funne eit par andre eg kjem til å fylgja med glede, og det er dei eg har lyst å dela med dykk her på bloggen - so kan de fylgja dei sjølv, for det er fine ting: Magnhild deler fine ord på sin blogg, og på folkemusikk.no deler dei fine slåttar. Nyt førjulstida!

Vestlandskappleik

Vestlandskappleik. Tevlingar med fleire deltakarar enn på lista - eller færre. Snø og minusgrader tidleg i oktober. Vener og/eller familie på scena, på dansegolvet, i salen. Blå tær. Gudsteneste i verdas søtaste, vetle kyrkje. Enorme mengder vatn - eller anna flytande. Campinghytte. Lite søvn. Dans, spel og song. Og påfølgjande søndagskjensle. Kos!

(bilete: Audhilds, spelemannslaget til BulErvingen, fekk 3. plass!)

Gjermund

"Han ser ut som Jesus og spelar som gud" - Gabriel Fliflet om Gjermund Larsen. Det verste er at han har rett...

Dei byrja med ArriVals og Midnattsdrøm. Gudskjelov, tenkte eg, då er me ferdige med dei nydlegaste, so slepp eg å gråta. Eg lot at augo og naut - fram til voggevisa som avslutta. Då naut eg so tårene draup.

Eg har fått ei greie for Innherradsdialekta. Jepp, trøndersk... Det er pga to trioar, Einar Olav Larsen Trio og Gjermund Larsen Trio (og ja, dei er brør). I kveld spelte Gjermund med sine to på Columbi Egg, og eg var der sjølvsagt. Eg kan ikkje påstå eg har fulgt denne trioen lenge, men sidan eg oppdaga han i vår (under førebuing til danseeksamen faktisk) har plata Ankomst vore spelt nesten dagleg trur eg. Og no fekk eg endeleg på konsert! Det er ikkje ofte det kjem godlydar frå publikum før applausen tek til etter nesten kvart nummer, men slik var det her.

Kanskje eg skal lesa meg opp på trønderdialektane. Eller kanskje eg berre skal legga meg med fela til Gjermund i øyro, og nyta ein gong til...

Visur og vener

Eg tok helg på fredag. Eg tok so helg at eg gløymte å levera ei oppgåve, noko eg fekk klår beskjed om ikkje var typisk meg. So sant so sant - men so er ikkje helger utan planar typisk meg heller.

Men helgi har blitt full! Fredag kveld kom Inger Marie, Kim, Anders og Wiebke på middag hjå meg og Monica, og me åt og skravla lenge. So for Wiebke og Monica til byen, medan me attverande jentene slo gutane i Alias, og fortsette skravlinga.

Laurdagen byrja seint, men etter ein lang frukost følgde noke timar på Vil Vite. Fantastisk moro! Eg har aldri vore der før, men vil tilrå det på det sterkaste - stor stas! Ein snøggtur heimom, og so var eg klar for ein kveld med viser på Hotell Augustin. Aasmund Nordstoga med band song om "damur, jentur, kvende, kvinnfolk og ein og annan kar", medan publikum smilte, skrattlo, song med eller lot augo drøymande att. Neste del av kvelden var folkemusikkjam med proffe og amatørar, ei fin stund det og.

Me fyllte godt opp på Hector's, me som gjekk dit etterpå, og når lyset vart tent og folk jaga, skulle Wiebke, Monica og eg heimover. So langt kom me ikkje, for sovesofaen til Wiebke kunne romma tre trøytte jenter...

Men no er me attende i huset. Ute regnar det, inne brenn det i peisen, og me sit kring kaffikoppane med spøt, bøker, telys og musikk på anlegget. Aasmund Nordstoga, Trispann (takk gud for Spotify!) og Gjermund Larsen (ein må jo varma opp til neste konsert...) Helg altå, me like!

(bilete: Eg og Inger Marie på Vil Vite.
Kim, Anders og Inger Marie testar anatomikunnskapane sine - det var her eg vart skeptisk til den norske legestanden...
Framsidebiletet på cden Ein visefugg - som sjølvsagt vart kjøpt og selt i store kvanta)

Oppdatering: Søndagskvelden var ikkje over med musikk på anlegg og beina i sofaen. Gjøri, mitt kjære syskenbarn, kom rett frå handballkamp på middag, og ga meg speletime i retur for den. Eg synes eg gjer den beste handelen her! Ho hadde til og med med fele til meg, so no kjem det til å komma fæle lydar (nei, ingen stave- og orddelingsfeil her) frå huset i ei tid framover. Men det er moro! Eg "kan" Lisa gjekk til skulen...

(bilete: Gjøri med "mi" fele)

Festivalsommar

Eg tenkte at i sommar skulle det ikkje bli so mange festivalar som i fjor. Ok, so var det vel ikkje all verdens i fjor heller, det var berre det at dei avslutta sommaren, og dermed er noko av det som sit att. Men den gang ei, for eg er godt i gang. Byrja jo med Landskappleiken (ok, NM i folkemusikk), og fortsette før helgi med ei natt på Førdefestivalen. Det vart berre den eine natti, for med mamma og pappa på vift i Europa (morellestudietur), måtte eg heim og passa jordbær og mata brødre. Men torsdagskvelden saman med Frida var fin å få med seg den, med opningskonserten og dans i Førdehuset. Eg fekk til og med dansa litt (og det var jo heile fire-fem dagar sidan sist!) med ein flink spelemann, so det var stor stas. Skulle sjølvsagt ynskja eg kunne ha vore lenger, men eg kjem sterkare attende neste år.
Men sommaren er ikkje over! Eg reknar med Vinjerock, kanskje MålRock, og kanskje noko anna kos dukkar opp?

NM i folkemusikk

Ja, førre veke var eg altså på Geilo for å få med meg NM i folkemusikk. Alt i alt var det ei vellukka veke for bergensarane, med gode plasseringar i litt av kvart. So var det og nokre plasseringar me ikkje snakkar so mykje om, men framføringane var gode, so der skuldar me på dommarar og kappleikssystem. Mellom anna resultatlista kan sjåast her.

Kappleik (som er ein del av NM, det var berre i år det var slege saman med Landsfestivalen til eit NM) er ei verd for seg sjølv. Det er ein eigen dansestil, ein eigen spelestil, og eit eige folkeferd. Det kan diskuterast om det er nett i denne retninga ein vil folkemusikk og -dans skal gå, men det er uansett spanande, med mykje flinke folk, og god dans og musikk både på tevlingar og utover natta. Ikkje alltid like lett å vita kva ein skal få med seg, og det var fleire gonger eg måtte ta harde val - luksusproblem altså.

Bergensgjengen budde litt spreidd, men i flotte leilegheitar, der me koste oss både tidleg og seint, når me ikkje gjekk den vel halvanna kilometeren til stemneområdet og hang der - noko som og skjedde både seint og tidleg. Det er ein flott gjeng, og sjølv om NM er sopass stort at ein nesten ikkje treffer folk tilfeldig, og det ikkje er berre berre å finna nye folk å henga med, gjer ikkje det so mykje når ein har greie folk å vera med i utgangspunktet.

Å komma attende til Lærdal var ei kræsjlanding i kvardagen. Varmt og fælt (ok, det var det på Geilo og), lange dagar på jobb, travelt heime, og 25 kasser med poteter som skulle opp - ikkje akkurat ein mjuk overgang. Men slik er jo sommaren. Elles ser eg fram til vidare eventyr med BulE-gjengen - som landskappleik på Voss i 2010!

(Bilete: Anbjørg og Gunn Inger dansar pols.
Nyting av sola på verandaen, Sigrid, Anbjørg og Gunn Inger)

Alt ein har å feira

Me bur i eit godt land. Det er rikt, trygt og fint. Det er fritt, og no har me til og med ein Grand Prix-vinnar (til). Stor stas.

Eg bur i òg i ein god by. Ein by som er beint ut vakker i fint ver, med flotte folk, god stemning og mange hendingar. Typisk nok samlar mange av desse hendingane i dagane før eksamen, men då må ein berre prioritera (vekk eksamen).

Nokre glimt:
Fredagsnatta overnatta Anja og eg i hagen. Anja påsto at ho visste korleis Lars Monsen må kjenna det, sjølv om me hadde platning, madrass og dunpute er open himmel open himmel. Og å vakna til solskin og fuglekvitter er ikkje å forakta det heller.
Laurdag kom Karoline på besøk! Dagen vart brukt mykje som biletet over viser, før det var Grand Prix-fest om kvelden
Sjølvsagt stor stas når Noreg vann, særleg sidan folkedansarane og -musikarane kjenner eit bittelite eigartilhøve til både musikken og folka.

So kom søndagen, 17.mai, med frukost klokka 8.00. Det er i tidlegaste laget etter slike festlegheitar, men i so godt lag er det ikkje noko problem at vertskapet er litt trøytt og ikkje alt var heilt klart når folk kom snublande grueleg tidleg. Og når Anja tvinga oss til å stilla oss opp for fotografering ved det blømande epletreet, var me vel eigentleg godt nøgde med utbytet for dagen, allereie i ti-tida.

Men 17. mai er ein lang og innhaldsrik dag, me til dømes dans og spel i hovudprosesjonen. Video av oss som dansar i toget kan sjåast her (spol til ca 13 min).

Og so gjekk me tur, Anja, Frida og eg, ut på Nordnes for å snurra rundt og ta bilete.
Tradisjonen tru vart dagen (for min del) avslutta med folkemusikktimen på Festplassen, med spelemannslag, kor og dansarar, og meg som sprang rundt som ei forvirra høne for å vera på rett stad til rett tid.
Men kvelden var ikkje over. Anja og eg tok bilen og køyrde opp mot Skansen, og såg fyrverket derifrå. Ei flott, om ikkje særleg lur, opplading til eksamen...

Musikkopplevingar og seine kveldar

I går var det folkemusikkfest i Gimle. Då spelar nokre flinke folk fyrst, og so er det dans til dei same flinke folka etterpå. Medan eg sat der bakerst i storsalen og lytta til tre av dei absolutt flinkaste spelemennene i Norden (Trio Nor), slo det meg: So glad eg er for at eg er med i dette miljøet - tenk på alt eg hadde gått glipp av av musikkopplevingar om ikkje!

Eg har ikkje oppsøkt så mange folkemusikkonsertar, men dei har likevel komme ramlande ned over meg. Mellom anna opplevde eg Anders Bjernulf, som er ein av dei tre nemnde, både på Vågå i januar, på Kaffistuggu på Røros i februar, og no i Gimle i mars (og på nachspiel på Dyvekes i Hollendergaten - det er det som er so flott med dette miljøet, ein kjem nær idola sine). Mannen gir meg gåsehud, og i samspel med finnen Arto Järvelä og hardingen Knut Hamre vert det knapt betre. Den andre gruppa som spelte i går er litt anleis. Sver er fem unge gutar, med ekstremt mykje driv i musikken sin - noko som gjorde dansen til ein fest. Når det vart avslutta med Järvelä og Fliflet i finsk tango og vals, kunne kvelden fint vore metta.

Eg har jo fått mange gode musikkopplevingar andre gonger og, på festival, på konsert, på film eller på plate. Men det er ikkje so ofte eg kjenner håra på armane reisa seg, eller eg kan få lyst å gråta til ein danseslått. Det kan skje innan folkemusikken. I tillegg er mykje av denne musikken heldigvis tilgjengeleg på cd - noko som fort kan gå ut over budsjettet. Fredag skulle eg til dømes berre nett kjøpa Requiem av John Rutter (som me syng i Kor e tonen), men kom ut att med Ankomst av Gjermund Larsen Trio. Då den vart skrudd av ca eit døgn seinare (fordi eg skulle ned i Gimle), kom det eit forsiktig "Det var godt!" frå sambuarane mine, medan eg ikkje merka at tida gjekk. Slik kan musikken fanga, når ein fyrst er byrja å høyra på meir av det sjangeren kan by på.

Ja, det er jo fleire ting som kan skje innan folkemusikken, overskrifta nemner jo noko om seine kveldar... Eg trur me fort kan oppsummera det til tidlege morgonar, for det er vel det helgene i det siste har vore. Førre helg var det jo gebursdag på Havrå, denne helgi var eg i seng halv sju (sommartid, men likevel). For etter at musikarane og deira følgjarar vart kasta ut av Dyvekes (på grunn av stenging, ikkje felene - sjølv om det ei stund var fare for det og), gjekk ein del av oss på etterfest i Sandviken - og fekk servert torettars middag i femtida. Det er ikkje kvardagskost for studentar.

Bergen og omegn

Denne helgi visste eg var travel, men den vart i travlaste laget - dvs, den vart so kosleg at nokre av tinga rett og slett forsvann for meg...

Fredagen byrjar med stor grad av utsetjing - eg måtte berre ta ut sykkelen, rydda vaskekjellaren osb før eg gjorde noko som helst anna. Men alt dette var til æra for våren, so då er det på ein måte greitt. Om kvelden var det førfest hjå Sigrid og konsert med Bergen Mandolinband på Victoria - sjarmerande!

Laurdagen var dag ein av øvingshelga til Kor e´tonen, og eg var flink og song Requiem i timasvis. Men so kom ettermiddag, og ein gjeng bybuarar sette seg på toget med "landet" som mål - Havrå på Osterøy. Der feira Kristin, som eg dansar med, gebursdag med gode vener, god musikk og god prat. Dermed vart det noko seint - ok, halv sju - før me la oss, og dermed ikkje mogleg å rekka den bussen eg skulle for å nå korøvinga i dag (det skal og seiast at eg har sjølvinnsikt nok til at eg skjønte dette ganske tidleg i natt...)

No er det berre att for denne helgi til å gjera meg klar til ei ny veke. Det klarar den ikkje, so i stadenfor ser eg fram til neste helg - den og brukt i Bergen og omegn.

(bilete: Anbjørg på veg til Havrå - og stoppar på vegen for å ta med seg litt av våren. Gebursdagsbarnet med fela. Sverre og Inger Marie klare for å tufla heimaover.)