Flytta blogg

Bloggen min får ny tilhaldstad. Etter tre-fire år på blogspot kjente eg at det var på tide med endringar, og wordpress er dermed ny heim for Kort møte. Eg kjem til å behalda denne bloggen òg, i tilfelle det skjer seg på hin, men enn so lenge er de hjarteleg velkomne til kortmote.wordpress.com!

Husmorpoeng

I dag tidleg prøvde eg å sanka husmorpoeng istadenfor studiepoeng. Noko oppmuntring må ein ha i harde tider, og som oppmuntring funkar mat godt har eg funne ut. Dermed vart det baking på morgonkvisten, eg laga Chocolate Chip Cookie Dough Cupcakes etter oppskrift frå Passion 4 Baking. (Korleis vart eg slik ein bakebloggar?!). Litt deig vart det til overs og, og dermed vart det nokre få sjokoladekjeks nederst i boksane - ein til Frida nede på geografi og ein til lesesalen på IF. Og gode vart dei, begge deler, om eg må få sei det sjølv! No har me nytt kaffi og muffins og BT-quizzen, og eg håpte, i det lengste, at oppgåva skulle ha skrive seg sjølv til eg kom inn att. Men nihil novi, og dermed må ein vel trø til sjølv.

Bak muren

Betlehem, februar 2008. Foto: Ingvild Søndenå

Natt til 12. mars vart ein busetjarfamilie nord på Vestbreidden drepne. Gjerningsmannen er enno ukjent, men både Israel og busetjarane i området er sikre på det er ein palestinar. Dette merkast godt i Palestina, og Live Håberg frå Førde skriv om det her. Ho er i Tulkarm på Vestbreidden for tida, der ho er ledsagar for EAPPI. Bloggen hennar er verdt å fylgja for dei som vil få eit innblikk i korleis livet er på innsida av muren. Sjølv har eg site med klump i bringa fleire gonger den siste veka, medan eg har fulgt hennar oppdateringar, både når det gjeld situasjonen kring drapa i Itamar og forteljingane hennar frå checkpointet Taybe.

Les òg gjerne dette blogg-innlegget frå TV2-reporter Fredrik Græsvik, som òg skriv om det som har skjedd i Midtausten den siste veka, det som er blitt gløymt oppi alle andre verdskatastrofer.

Positivitetstyranni og mitt eige alfabet

Eg lir under eit positivitetstyranni. Det høyrest jo fælt ut, men det er eigentleg greitt, for det er mitt eige. Og det er ikkje eit positivitetstyranni i den tydinga at alt må vera bra og vellukka og framgangsrikt heile tida (gudskjelov for det), men i den tydinga at eg må vera positiv. Iallefall utanpå. Iallefall på lesesalen. Og aldri sei nei om eg kan sei ja. Vanskeleg, dette tyranniet. Rart det, når det er tyranni det er snakk om, sjølv om tyrannen er ein sjølv.

Men so les ein no litt på nettet då, ein må innrømma det (set inn "eg"/ "Mari"/ "studentar"/ det som måtte passa istadenfor "ein"). Og på nettet, der finn ein slike fine sider som Mariell sin blogg, og Mariell sitt alfabet over fine ting. Dermed vert tyranniet lettare å leva under, for ho veit om so mange fine ting. Og so kom eg på at eg veit om mange fine ting, eg òg. 29 post it-lappar (og ein busskvittering) seinare, er eg klar for å byrja på mitt eige fine alfabet. Og eg byrjar sjølvsagt med A, system i galskapen må ein då ha:

a for Austen, Jane

 Seks romanar, ikkje meir, og eit ganske kort liv. Men jammen meg har ho hatt sitt å seie for generasjonar av lesarar etter det. Om det er "of matrimony and dancing" eller verdas mest intense kjæleikserklæring, og avvising, so får ho sagt det.

a for Across the Universe

Fin musikk. Fin mann. Fin film.

a for a beautiful mess

 Bloggen til Johanne. Ei ung jente, men med so kloke observasjonar, og so fine bilete. Inspirasjon her òg.

a for Amélie

 Om eg nokon gong vert stor og modig, so skal eg verta som Den fabelaktige Amèlie fra Montmartre. Snakka med framande og senda ein hagenisse verda rundt. Og bu i ein storby, med mystiske fotoboksar og mopedar. Men eg trur ikkje eg vil bli vaksen og modig heller, eg vil vel helst berre drøyma om det - gjerne gjennom Amèlie.

a for almanakk

 Eg er sopass gamaldags at eg vil ha ting skrivne ned. Ikkje på mobilen. Ikkje på dataen. Ikkje på nett. Med blekk og penn, eller blyant, i ei lita svart bok. Den vesle svarte boki har dessutan store fordeler, som kart over dei britiske togbanene, og fine sitat på annakvar dag: Being defeated is often a temporary condition. Giving up is what makes it permanent (Marilyn vos Savant).

a for Are Kalvø

Noregs 57. morosamste mann. Eg anar ikkje kven dei 56 over er, men kunne godt tenkja meg å lesa dei. Men helst trur eg det er sunnmørsk audmjuke, om slikt finst. Ikkje berre er han morosam, han skriv om viktige ting òg. På ein morosam måte.

a for Alias

Antakeleg verdas beste spel for dei pratsomme. For dei som ikkje er so nøyne på det. For dei som ikkje er redd for å skaffa seg ein uven eller to i løpet av spelet. For alle aldrar. Eg er klar for spelekveld snart!

a for Audrey Hepburn

Antakeleg verdas vakraste kvinne. Filmane er kunstykke i kvar sine sjangrar, og dama - vel, lat meg berre sei at ho gjer seg godt på veggen, både i stova og på rommet mitt. Uansett kva som skjer, so veit eg at ein av filmane med henne kan gjera livet lysare. Dessutan, det er noko med gamle filmar.

a for An Affair to Remember

Deborah Kerr og Cary Grant. Ei Empire State Building-scene som går Sleepless in Seattle ein høg gong. Rett og slett den ultimate romantiske komedie, og det lenge før det var eit omgrep. And all I could say was, "hello". Sukk.

Oppdatering: vel attende på lesesalen kom eg på enno ein fin a, og den er knytt til mi eiga masteroppgåve.

a for "A poet is not a vegetable"

George Saintsbury har helit rett i det, ein poet er ingen grønsak. Er det ikkje godt me fekk det på det reine?

Har du nokre fine a-ar?

To tekstar

Dei siste dagane har eg lese to tekstar som har betydd mykje, både for meg og for mange andre. Den fyrste er ein mediatekst, skrive av ein mediaperson, som har blitt sendt land og strand rundt i aviser og på nett, og har fått merksemd frå dei mektigaste. 145 000 har lese Lærer Bjørndals metode, har lese om ansvar, om at kvar og ein av oss har ansvar for dei som er svakare enn oss, for dei som slit, for dei som vert mobba. Teksten er eit spark bak til alle som har snudd seg vekk, til alle som har sett men ikkje ville skjønna, eller til alle som burde skjønt men aldri gjorde det.

Om å vera modig er skriven av ei som var av dei svakare - men òg av dei sterkaste. Ho som sto opp om morgonen sjølv om ho ikkje orka. Ho som kjempa tilbake når livet gjekk henne i mot. Ho som nok ikkje hadde ein lærar som Bjørndal. Ho som gjer det ho er reddast for, fordi ho veit at det er slik ho veks. Ho er ikkje sjefsredaktør i ei stor regionalavis (enno). Ho har ikkje fått statsministaren til å gråta (enno) - men det ho skriv når ut til dei som treng det. Det viser 179 kommentarar frå unge jenter på bloggen hennar, 179 takk for inspirasjon til å gjera det same.

To tekstar om mobbing. Ein til dei sterke i skulegarden. Ein til dei svake. Ein dag er rollane snudd om. Ein dag er det ho som er den sterke, som kan visa at ho har kjempa og vunne. Ein dag, og her er dagen, er det ho, som saman med sjefsredaktøren, kan gi oss inspirasjon til å stå på - for å komma oss opp om morgonen - for å hjelpa andre opp om morgonen.

Her er lesar nr 145 001. Og takk nr 180.

Svart/kvitt

Anbjørg er ikkje ein svært aktiv bloggar, men ho er ein aktiv fotograf. Som dei fleste flinke fotografar, likar ho å visa fram bileta sine, og gjer det mellom anna på bloggen og ved å delta i fotokonkurransar. Ein av desse er svart/kvitt-konkurransen til Fotoverden, ein blogg med mange slike konkurransar. Eg har kost meg med å sjå bileta til både Anbjørg og andre der, men denne gong tenkte eg eg skulle bidra sjølv. Grunnen er eigentleg biletet som eg tok på Øystølen av Anne Karin og vetleprinsen, men eg slenger med eit par andre frå nokre av mine yndlingsplassar, nemleg Skjerdal i juli og London i februar.Som vanleg irriterar eg meg over kvaliteten, og drøymer om den gong eg får nok peng til å kjøpa noko anna enn eit kompaktkamera kvar gong det forrige ryk...

Magasinet til Mariell

Eg står i Kvammegarden med graut og skravelete lærdalsjenter på sommarferie. Då kjem tidlegare kollega Jostein bortom, for å driva reklame. Kjærasten har gitt ut magasin, og mållaget sel. Eg tenkjer at "Jaja, eg er no ikkje heilt blakk," og stikk innom mållagsboda i ei ledig stund. Eg kjøper Ivar Aasen-handlenett, og heftet til Mariell kjem eg på i siste liten. 100 kroner og eit nesten-kyss frå ein lukkeleg Jostein seinare sit eg på jobb att og smiler. Pastellfarga og fullt av fotografar eg aldri har høyrt om, butikkar eg aldri har besøkt og kjolar eg aldri kjem inn i, og stappfullt av inspirasjon og kjærleik. I utganspunktet tenkte eg at eg får vel støtta desse unge, slitande kunstnarane. No lurer eg berre på korleis eg skal klara å bli fotograf - og kor mange som hadde blitt galde for eit Mariell-magasin til gebursdag eller jul. Stikk innom hjartesmil.blogg.no for inspirasjon, og ein overdose kjærleik, du og.

Bergen ICY og Beit Sahour YMCA

I morgon fer ein delegasjon frå Bergen ICY til Palestina og våre nye og gamle vener i Beit Sahour. Me har starta utveklsing med dei, og medan nokre av oss (les: Einar, Magnhild, Agnete, Heidrun og Saliba) er svært klare til tur (reknar eg med), må dei hine av oss berre venta på gjenvisitt i august, og elles lesa bloggen til dei reisande: http://bergenicy.blogspot.com/.

Misunneleg? Oh yeah!

Bror min er i Bangkok. Kanskje ikkje sjokkerande i seg sjølv, men det er berre fyrste stopp på hans jordomflyging. Den skal han bruka ganske akkurat fire månadar på, dei same fire månadane som eg skal bruka på å halda meg turrast mogleg, pugga norrønt og skriva uinteressante innlegg om litteraturhistorie og anna som fell meg inn. Heldigvis skriv dei tre reisande karane meir interessante innlegg om spanande reisemål, og dei kan følgjast på Boys on the gang.

"Tagga"

Eg har då blitt "tagga". Rart ord forresten, me brukar det jo omlag som eit norsk verb no, bøyger det slik og alt, men mest i tilknyting til den allestadsnærverande fjesboki. Det betyr vel noko slikt som "merka" eller "sett merkelapp på", men det ser me vekk frå. Saken er iallefall at Marianne har gjort det på meg, og då får eg heller fortsetja:

Reglar: Gi beskjed til folk at dei har blitt "tagga" ved å kommentera på bloggen deira. Gi beskjed til den som "tagga" deg når du har svart. Og so reknar eg med at det er nokre reglar for at ein skal kopiera og svara på spørsmåla og slikt.

So, here goes:

Joys:
1. Lesa ei underhaldande bok (nei, ho treng ikkje vera god)
2. Å oppleva fint ver når ein ikkje hadde forventa det
3. Mat, helst i godt selskap

Fears:
1. Vera den siste som går og legg seg slik at eg må sløkka lyset i heile huset
2. Å bli den galne kattedama (eg vil mykje heller ha papegøyer)
3. ? Eg er vist ikkje so nervøs av meg...

Goals:
1. Bli ferdig med labbane eg byrja på i fjor haust - og etter det hugsa korleis ein spøtar hæl
2. Utnytta alle halve timar
3. Bli gjerrig(are), evt. berre det motsette av blakk

Obsessions:
1. Laga lister
2. Forklara folk at dei verkar useriøse når dei har mykje skrivefeil - særleg feil orddeling. Ein ting, eitt ord! Kva er problemet?!
3. (sett inn det som passar)

Facts About Me:
1. Eg forlet aldri huset utan ei bok (med vilje i det minste)
2. Eg kan sjå filmar og høyra cd'ar om att og om att til eg kan dei utanåt - utan å bli lei
3. Eg har aldri klart å sei eg er 22 år gamal. Istadenfor har eg i eit år sagt 21 eller 23, fordi det ikkje er sant. Redsle mot å bli vaksen? Kanskje

10 years Ago:
1. Var eg nett byrja på ungdomsskulen
2. Hadde eg oppdaga biblioteket på Øyri og var godt nøgd med den utvida horisonten
3. Ville eg bli arkeolog, men skjønte fort at eg er litt redd skjelett

5 things on todays to-do list:
1. Pakka ut av bagen etter ei helg på austlandet
2. Sjå minst ein episode Grey's (og gjerne ein av Himmelblå)
3. Byrja å skriva oppgåve i NOSP
4. Overtala familien til å sjå film
5. Lesa Hærværk (vil ikkje, vil ikkje, vil ikkje!)

5 snacks I enjoy:
1. Sjokolade
2. Sjokolade
3. Sjokolade med mint
4. Sjokolade
5. Noko salt

5 things I would do if I were a millionaire:
1. Betala studielånet
2. Reisa nett dit eg vil - Australia, Island, Palestina og alt innimellom
3. Gi til KM og Global
4. Bygga på hytta
5. Spara, ein er då ikkje heilt utan framtidsvisjonar

5 Places I have lived:
1. Ørsta
2. Lærdal
3. Bergen
4. i ein sekk
5.

The 5 people I tag are:
Magnhild, Monica, Anja, Lena, Eiren

Bloggverda utvidar seg

Eg tek litt av skulda for at Anja no har oppretta blogg. So får me sjå om den vert kortliva eller langlevd (har ikkje peiling på om desse orda finst eller korleis ein skriv dei, so derfor tek eg med alle moglegheiter). Gratulerar Anja!

Elles fer eg til Skjerjehamn i bryllaup i dag, og etter litt att og fram med meg sjølv har eg bestemt meg for å lata dataen, den kjære, vera att heima. Derfor vert det kanskje, kanskje ikkje oppdateringar fyrst over helgi (på den andre sida har eg både bror og onklar som har med data, kjenner eg dei rett). Det vert dermed spanande å sjå om det har skjedd noko nytt på dei mange bloggane som har dukka opp i løpet av sommaren til dess :-) (hint?) Men alle bloggarar, nyt sommaren og! Til tross for at den ser ut til å by på regn og ruskever, er den vel verdt å få med seg.

Journey for Justice

Eg har bestemt meg. Eg skal attende til Palestina ein eller annan gong. Eg har snakka med mange her heima om det - det er jo ei bygd med ein del menneske som er engasjerte i Jeriko, og dermed Palestina - men det vert ikkje med det fyrste. Ei som derimot får reisa til Palestina med det fyrste, er Magnhild. Ho fer saman med ei (sikkert flott) gruppe på Journey for Justice no på måndag. Med seg får dei vår reiseleiar frå olivenplanteturen, Maria. Heldiggrisane.

Dei har blogg, so der kan me alle følgja med på korleis det går med dei. Eg håpar det går bra og at dei får eit trygt opphald. At dei får eit spanande, opprørande, lærerikt og engasjerande opphald veit eg. God tur!

Ny bloggar

Medan deler av flokken (les: Anja og eg) har vore på rånetur til Vindedal (det trur eg ikkje er so mange som kan skryta av), kjøpt burgar i Håbakken og sett "The Italian Job" i underhuset, har eit anna medlem skaffa seg blogg. Gratulerar Monica! No blir det spanande å sjå kva aktivitet det vert der i garden :-)

(bilete: Monica og Anja på båttur i Tartu, Estland)

Attende i kvardagen

So sat eg no her, og perfeksjonerar mi evne i å utsetja ting... No burde eg ha lese alt eg ikkje har lese den siste veka, men hurra for fjesboki og blogg altså! Det er vanskleg å komma inn att i kvardagen, når eg helst vil ut og endra verda.
Apropos blogg, Maria og Anna som begge jobbar på JAI som frivillige skriv bloggar i frå livet og opplevingane sine i Palestina, der skriv dei og litt om konflikta og si forståing (eller ikkje forståing) av den. Verdt å lesa dersom ein er interessert. Eg veit iallefall at eg kjem til å følgja dei framover.
Men no er det attende til striskjorta og havrelefsa som forelesaren vår sa i dag... Kjære svenske lærebok, here I come..!