Fastelavnssøndag

Frivillig opp klokka ti ein søndag føremiddag, etter litt for få timar søvn - men det er då ikkje kvar dag det er VM (og det to på ein gong). Dermed har dagen gått i gull, sølv og bronse, taktikkanalysar og matlaging. Ekte søndag, med bittelitt lesing for å letta samvitet, og elles fjernsyn, mat og vener,  handarbeid, Alias og bollar.

Dameklubb? Iallefall spøt og bollar med to typar krem

For meg har fastelavn alltid vore starten på våren, og det var det i år òg, trass i at eg gløymte å plukka ris - og me droppa å pynta stovepalma, slik me gjorde i fjor. Og som start på våren, so var det ein god start - sjølv om den gjekk i vintersport og varme i omnen.

By gosh, by golly

 Oh, by gosh, by golly
It's time for mistletoe and holly
Tasty pheasants, Christmas presents
Countrysides covered with snow

Oh, by gosh, by jingle
It's time for carols and Kris Kringle
Overeating, merry greetings
From relatives you don't know

Then comes that big night,
Giving the tree the trim
You'll hear voices by starlight
Singing a Yuletide hymn

Oh, by gosh, by golly
It's time for mistletoe and holly
Fancy ties an' granny's pies
An' folks stealin' a kiss or two

As they whisper, "Merry Christmas" to you
(Henry Sanicola / Don Stanford / Frank Sinatra)  

Frank Sinatra høyrest forundra ut, synes eg. By gosh, by golly, er det jul allereie? Eg er einig. Kor kom juli frå i år då? Hinta låg der - ganske lite subtile i Spania, for å sei det slik. Og ikkje særleg lågmælt i Noreg heller, med pakking og baking av fem sortar og julesongar på anlegg og i øyretelefonar.

"Pappa, mamma seier det er julafta på fredag. Eg trudde det var på måndag, eg!" Litt panikk i stemma til broderen. Julegåvene var ikkje på plass, knapt for nokon av oss. "Har du sjanse til å ordna til han sjølv?" spurte eg hin. "Nei!" Hurtighandling - men eg trur dei vert nøgde.

Rart dette, korleis jula kjem som - vel - julekvelden på kjerringa. Det er ikkje jul enno, det manglar nokre dagar. Men i natt snur soli, klokka 00.38. So det nærmar seg. Og eg er komen heim til Lærdal - DET NÆRMAR SEG. By gosh, by golly...

Takras

Her måkte eg fredag. Fin sti (litt) bortover, fri passasje kring troppi. Eg tenkte at "no smeltar det snart, då er det greitt at det ikkje er so mykje nett der me går ut!" Men den gang ei - i dag har meteren på taket komme ned, med bulder og brak og stor spenning. Det verkar nesten som huset er gått lei og ristar av seg vinteren som har tynga det i snart tre månadar. Og det er fint det - men eg hadde altså måkt rundt troppi...

Sjukdomshistorie

søndag: inga stemme

måndag: gamalmannshoste

tysdag: lommedukar

onsdag: tomt for lommedukar

torsdag: hæ?!

fredag: snufs

laurdag: nasespray

søndag: lei!

Behandling: heimekos, romantisk pensumbok (!), levande lys og store mengder varm saft og vatn med sitron. 

Tomt hus

"Yes, Mum," var vel noko av det siste Bashir sa før me sa hade i dag tidleg. Eg hadde sett fram mat og maste om at dei skulle eta. Gale når ein vert mor til gutar tidleg i tjueåra når ein sjølv knapt er eldre...

I dag reiste altså palestinarane heim att, etter ti dagar i Noreg. Huset er rart tomt, og sjølv om det på mange måtar er godt å få råderett over stova si att, er det vemodig. Ein flott avskjedsfest i går avslutta opphaldet deira her, og utvekslinga vår for i år. Det er rart å tenkja på at det ikkje er sikkert me ser kvarandre att - men so kjem eg på songen Agnete og eg song i går, og so tenkjer eg at me gjer jo det: "Vi står i forbund over jorden all, så sikkert en gang og vi møtes skal", eller kva no teksten eigentleg er.

(Bilete: avskjedsmiddag hjå Magnhild)

P.S. Dette var blogginnlegg nr 300. Congrats til meg!

Palestinabesøk

Huset har dobla innbyggartalet sitt denne veka. Dei tre ekstra er ikkje nokon kven som helst heller, men vaskeekte palestinarar rett frå Beit Sahour, Betlehem. Dei er på utveksling hjå oss i Bergen ICY i ti dagar, og har fullpakka program - både for dei og oss.

Det er spanande å ha nokon frå ein annan kultur i huset - og som har eit anna stå-opp-mønster enn meg til dømes (mitt går jo ut på noko slikt som "søren søre, søren, kam gjennom håret og skive i handa medan eg spring til bussen", so eit anna enn dette er heilt normalt - og eigentleg lurt).

ICY har planlagt mykje program denne veka, og det vert nok moglegheiter for folk til å treffa dei besøkande både her og der. Mellom anna er studentmessa i Johanneskirken onsdag ein moglegheit, Torgallmenningen laurdag (?) og ikkje minst Palestina-kvelden på Ynglingen torsdag kveld. Og elles er bloggen til Bergen ICY eit heitt tips - der kan ein lesa om utveklsingsprogrammet og kva me finn på (dersom me rekk å oppdatera...)

Rignir

På norrønt trengte ein ikkje subjekt i alle setningar. Altså: rignir. Det er det det gjer i dag (og der var eit godt prov på at det trengs subjekt i moderne norsk...) Eg vurderte ein augneblink å lata dette vera ordet for veka (i kategorien "ting du ikkje ynskte å vita om grammatikk" eller noko slikt), men eg er noko meir positiv enn det...

I går var det nemleg ikkje regn - då sat me i hagen og drakk kakao og naut soli. Resten av huset spelte til og med indiaca (men då var ikkje eg oppe enno). Eg gler meg slik til vår - og har bestemt at den skal komma for fullt no. So får me berre tru vårgudane er på mi side, og det ikkje vert fleire dagar med rignir - eller haglir, snjoir og kva det no måtte heita.

(bilete: Anja og Monica i soli, med kakao og planar om å nyta våren)

Søndagskaffi og kortspel

Frida 885 poeng
Ingebjørg 625 poeng
Mari 437 poeng
Det er stoda etter mange timar kortspel i huset ein søndagskveld. Me er einige om at eg får hell i kjærleik, Frida har selt sjela si. Ok, eg er einig med meg sjølv om dette.

Kortspelet er ein del av søndagskaffien i heimen. Etter jul tenkte eg og Frida at det skulle vera søndagskaffi hjå oss fast, men det går ikkje heilt - rett og slett fordi me sjeldan er heima. Men Ingebjørg møter opp når me ein sjeldan gong er heima, og dermed vert det bollar, te og kortspel ut i dei små timar. Eit kortspel eg alltid tapar. Men neste søndagskaffi, då! Då...

Observant

Uno, dos, tres, catorce! Mobilen ringte, og sidan det ikkje er eit svært velkjent fenomen storma eg mot den. "Magnhild" sto det på skjermen, og eg reiv den opp og helste blidt:

"Hei! Godt år!"
"Hei, ja, godt, ja... nytt år, ja... Du, er nokon av dykk i byen?"
"Nei...? (og her er det eg byrjar tenkja: Vil ho finna på noko? Nei, då hadde ho ikkje spurt etter "nokon av oss". Vil ho på besøk? Ja, kanskje det. Kanskje ho har sett lys der? Ja, sjølvsagt har ho sett lys!) Men onkelen min og faren har vore der i dag."
"Aha! Ja, du skjønnar, eg flaug over huset dykkar og tok eit bilete. Eg skulle senda det til deg, litt sånn stalker, sånn "eg veit kor du bur", og så zooma eg inn, og så sto det ein stige der, inn eit ope glas!"
Då eg la på tenkte eg to ting: gudskjelov at det ikkje var Monica ho ringte til, då hadde det blitt panikk i leiren, og: kven treng superheltar når ein har flygande vener?

(bilete: Huset, fotografert av Magnhild S. B)

Juleavslutning

Midten av desember er tida for juleavslutningar, på alle baugar og kantar. Og det er ikkje noko mindre enn grueleg kosleg!

I går var det førjulsfest for dansegjengen hjå ei av oss, og vel ti folkemusikarar og -dansarar var samla. Når eg forlot festlegheitane i totida, ljoma lyden frå tre hardingfeler ut over Skansen. Det er nok ikkje kvardagskost for naboane, men var svært moro å høyra på, og vera med på.

I kveld har det vore juleavslutning for ICY. Me har vore ein fin gjeng samla i huset, og ete store mengder snop, ledd og drukke julebrus. Etter eit par timar var me alle høge på både sukker, sjokolade og e-stoff... Det er bra gjengar, begge desse, og eg er godt nøgd med at me skal treffast att (seinast) over jul.

(bilete: Eit par av spelemennene. Sjokoladeleik med ICY)

Konvertert

Eg har konvertert. Nei, ikkje til ein anna religion, ikkje ein gong til ein annan retning. Eg har konverter til Mac. Frå ein Acer-data med Windows og greier, til ein MacBook. Det er ei ny verd! Enno ei litt forvirrande og irrterande verd, men det kjem seg. Eg gler meg til mitt vidare liv med denne maskina. Men det er litt trist å ta farvel med den gamle, eg håpar berre den kan få eit langt og godt vidare liv saman med nokon som set like stor (større) pris på den som eg har gjort! Den gamle fekk forresten aldri eit namn, eg ville fyrst bli kjent med den - men når eg endeleg var so godt kjent med den at den var klar for namn, heitte den ikkje noko anna enn "den kjære", meint både oppriktig og meir kritisk. Så om nokon har forslag til namn på min nye "kjære", tek eg i mot med takk!

Utanom kjøp av data, har dagen blitt brukt til juleverkstad i huset. Magnhild og Ingebjørg kom, og saman har me produsert enorme mengder julegåver, julepynt og julekort. No avsluttar jentene i huset med It´s a Wonderful Life - ein engel av andre klasse har nettopp dutte på elvi. Hurra for juleferie!

Adventskalendar

I dag er det fyrste desember, for dei som ikkje har fått med seg det. Og dermed er me i gang med noko av det moroaste i førjulstida: adventskalendar! Eg fekk ikkje med meg fyrste episode av Jul i Blåfjell i kveld, men må innrømma at eg trur eg minnest kva som skjer...

Men andre adventskalendarar har eg og. Me har fått ein av snille Magnhild, som prydar kjøleskåpet og som kjem til å bli svært spanande å opna. Eg gler meg! Og so har eg rota fram att den me hadde i Vognstølen det fyrste året i Bergen, og den skal etterkvart flytta seg ut av korga og opp på døri. I den står det songtekstar og bibelvers, og den har eg tenkt å dela med dykk.

1. desember:

Joli kjem når blomar gror
opp frå krigens brende jord
Joli kjem som mogen frukt
når me jagar hat på flukt
("Joli kjem", Sondre Bratland, Rosa frå Betlehem)

Avskyeleg snømann?

Til vanleg har Edvard Grieg selskap. Ein måse brukar hovudet hans som utkikkspost, og eg er sikker på at han fortel sladder frå heile byen til komponisten som takk for hjelpa. Men i dag sat måsane og gøymte seg langs Lille Lungeren, medan Grieg hadde teke snøkåpa på. Han såg einsam og tankefull ut der han sto i stoisk ro/ stivfrosen på sokkelen og stirra mot den tomme Blomsterpaviljongen.

Det har snøa i heile dag i Bergen, og det vekslande veret (snø, sol, vind, og alt på ein gong) har gjort at det ikkje er svært freistande å gå ut. Desverre er det ikkje svært freistande å sitja inne heller, for her er det studiar det går i, for heile huset. Heimeeksamen for Frida, eksamenslesing for meg og oppgåveskriving for Monica. Heldigvis kan me av og til møtast i stova og klaga til kvarandre, før me går attende til historie-omgrep, pragmatikk og Gandalf.

Eg har eksamen om knapt ei veke, og panikken byrjar å nærma seg. Desverre er det den handlingslammande typen, noko som ikkje hjelper særleg på bokbunken som skal minka i løpet av dei neste dagane. Det meste er dramatisk mykje meir interessant enn det ein MÅ gjera...

Besøk

Det har vore mykje besøk i huset i det siste. For to veker sidan var bror til Frida på besøk til søndag. So kom mamma, Olve og syskenbarn Stina torsdag og var til laurdag, no onsdag kom Hilde Oddny og var til fredag, torsdag kom Karoline og var til i dag, og fredag kom Kristine, som skal vera til i morgon/i natt. Det er travelt, men det er og svært kosleg!

Ein Bergenstur for Hønefoss-jentene har me snakka om lenge (eitt år?), men det har ikkje blitt før. No bestemte me oss, og halvanna - to døgn fekk/får kvar av dei i byen. Men me har likevel kost oss, med kafe- og rastaurantbesøk, litt handling, Ingrid Bjørnov i går, og Tiramisu på BIFF i dag. Kvelden skal dermed brukast i heimen...

Det er godt at ein får besøk av så gode vener. Vener som tek ting som det kjem, og som gjer ein glad berre ein er saman med dei. At ein kan ha lange frukostar vert dermed vel så viktig som at ein skal gjera ting, og trasking i byen er like gjevande som sightseeing. I det heile har dette, so langt, vore ei flott helg (ok, veke), og laurdagskvelden teiknar til å bli fin den og.(bilete: meg, Karoline og Kristine på Stegastein, Aurland i juli. Karoline og Kristine ved Lille Lungeren, oktober.)

Publiserte forfattarar

No er huset blitt publiserte forfattarar! Nokre av kjøleskåpsdikta våre er nemleg komne på sidene til Hauge-Tveitt. Frå toppen kan ein lesa dikt av Anja, Frida, Magnhild, eit par av mine og det fyrste til Monica. No er det berre å sjå fram til diktasamlinga, som kjem so fort me har fylt opp kjøleskåpet og notatboka (eller kring dei tider...)

Helg i Bergen

I løpet av eit år får eg ikkje ekstremt mange helger i Bergen, tida går mykje med til farting rundtom eller heimom, og so fine helger som denne er heller ikkje vanlege. Helgi er heldigvis ikkje over enno, men eg skriv likavel eg...

Dagen i går gjekk med til oppgåveskriving - men eg skal spara alle for klaging over lite stoff og vanskleg tekst. Det kjem nok snart uansett. Men oppgåva vart iallefall klar til innlevering.

Om kvelden for Monica og eg på kino, og eg fann ut at om ein skal finna seg ein kjekkas må ein reisa til Irland, for det var det jenta i P.S. I Love You (trailer) gjorde. Det var ein film eg visste eg kom til å gråta av - og det slo til. Men det var god gråting, tårer som rann roleg og kledeleg (eller ikkje) nedover kjakane, og som fort forsvann i latter. Og når nokon seier "What do you want? I know what I want, cause I'm holding it in my hands", so må du berre gi etter og leva med...

Etterpå gjekk me på Egon og åt baconcheeseburgar. Ein vakker dag skal eg finna på noko anna å eta når eg er på Egon (og gå ut og eta ein an plass...), men ikkje før eg er lei - og det vert nok ei stund til. Det er noko trygt i det å vita at ein kan bestilla noko ein veit ein likar. Kanskje kjedeleg, men trygt. Akkurat som at eg likar best å laga pizzaen sjølv, for då veit eg at eg vert nøgd, eller kan skulda på meg sjølv. Kvelden vart avslutta heime i vår eiga stove, med det store bileta-må-hengast-opp-på-veggen-prosjektet. Resultatet er me godt nøgde med, og på ein vegg i stova har me no bilete av "familien" (nesten, Anja manglar enno).

I dag har det vore SOL i Bergen by! Og alle, og det verkar nesten som det ikkje er overdriving, var ute på tur. Magnhild og eg og, opp i Svartediket. I ein sving sette me oss på ein benk og åt brownie (som minna meir om karamell, eg skjønnar ikkje kva som har skjedd med oppskrifta mi...) og såg på utsikta, medan me ignorerte ein litt sur vind og påsto at våren er komen. For akkurat no kjennest det verkleg slik, og at våren og inneber eksamen og oppgåver - det utset me til i morgon.

Forresten, Magnhild har lova bilete frå turen på si side, so føl med der :-) Og til æra for våren som me no påstår har komme (viss me ser glatt vekk frå haglbygene på fredag) har det komme nytt Hauge-dikt i venstremargen. Nyt!

Kreativiteten blomstrar

I huset har me fått ei ny sysselsetjing, nemleg diktskriving. Det er noko so enkelt som at eg kjøpte magnetpoesi på Norli, og so var me i gang. Ord frå min kjære Olav og Geirr Tveitt prydar no kjøleskåpet vårt (saman med eit bilete av Trond Espen Seim, uunngåeleg i desse Varg Veum-tider...) Og kreativiteten blomstrar altså, både frukost, middag og legging tek litt ekstra tid når ein må lesa det som er komme sidan sist eller setja nokre gullkorn på kjøleskåpet sjølv.

Her er eit døme på kva seine nattetimar kan skapa, når ein har fine ord til hjelp:

slik er eg

rodnar berre eg

kjem i snakk

med han

verte sæl

av skugge frå han

du er draumar

kvite som sumarnatta

"Zahir" og venskap

Eg byrjar å nærma meg slutten på Zahir av Paulo Coelho. Det er ei bok som ikkje har klart å oppsluka meg, men den har gjort meg nysgjerrig på resten av forfattarskapen til Coelho. Det denne boka derimot har klart er å få meg til å stilla spørsmål - spørsmål om me godtek sanninga for lett (og ja, det gjer me. Eg godtek iallefall alt ein forelesar kan finna på å sei...), om me er for opptekne av sosiale reglar (og ja, det er me), og kva som er ekte kjærleik. Nokre delar kjem eg til å slå opp att på seinare, når eg no snart er ferdig med denne boki, som denne:

"Det er løgn! Ingen ønsker seg den type frihet, alle vil ha noe forpliktende i livet, et menneske å se vakre Geneve sammen med, diskutere bøker, intervjuer, filmer med, eller å dele en sandwich med fordi man ikke har nok penger til to. Bedre å bli avbrutt av en mann som vil hjem så fort som mulig fordi det går en viktig fotballkamp på tv, eller av en kvinne som stanser foran et butikkvindu og avbryter deg midt i en utlegning om tårnet på katedralen - enn å ha hele Geneve for seg selv og all verdens tid og ro til å bli kjent med byen."

Det er godt å vera åleine på rommet. Det er godt at tre veninner kan sitja på Peppes og dela ei Oreo-kake ein torsdag kveld. Det er godt at ei gruppe ungdommar kan møtast for å planlegga ein kampanje. Det er godt at eit par jenter kan vri hjernen for å komma på korleis ein konstruerar 30 graders vinklar. Det er godt at læresetningane til Buddha kan ropast gjennom huset og ein får svar. Det er godt å vera åleina på rommet, når ein berre kan opna døra ut til resten av verda, og bebuarane i resten av huset.

Snø, konsert og fastelavnssøndag

Denne helgi har vore skikkeleg vinter i Bergen, det snøa frå torsdag kveld til søndag morgon - då det vinteren i Bergen tru byrja å regna att... Men enno, seint søndag kveld ligg det ei tjukk matte snø i hagen.

Eg fek med meg Ingebjørg på tur i snøveret i går, ein bedageleg tur rundt Nordnes gjekk fortare og fortare etterkvart som snøkorna piska hardare, men kosleg var det. Det er ikkje ofte ein får vinterkjensle i Bergen akkurat!

Laurdagen vart avslutta med konsert på Ynglingen, TenSing norway 07/08! Det er ein flott gjeng, og me gamle ringrevane vert nostalgiske, historiane boblar fram, i tillegg til at me kjenner oss som gamle tanter som er stolte av ungane våre, frå det ganske land... Eg gledar meg til å sjå konserten i Førde på fredag og, på ei større scene og med betre lyd (?).

I dag har Frida og eg hatt ein roleg dag, med middag og fastelavensbollar, skravling, film, lesing og fyr i omnen. Skikkeleg innedag, vinterdag - utanom at eg var ute og plukka fastelavensris då. Å gjera det fyrste helgi i februar er noko risikabelt spør du meg, so eg tok med nokre kvistar kristorn frå vår eiga busk for å liva opp litt, i tilfelle bytrea eg stal greiner frå ikkje har vet til å spretta. Eg må sjølv påstå det vart ganske fint, sjølv om det ikkje vert det samme med kristorn og hagebusker som med hegg, bjørk og selje.

Juleførebuing i by'n

Sidan eg kom heim frå Holland har det vore rolege dagar i Bergen. Fredag hengde Frida, Solrunn og eg oss på Ingebjørg som skulle handla julegåver til familien. Nydlege timar på Bryggen! I tillegg fann og og Solrunn oss kvart vårt dyr - reisndyret Dagros Hjulius, og elgen Elmer.

Fredag kveld var det revy for meg og Frida - Vestlandsrevyen på Logen, og etterpå bar det rett på fest og på byen for min del, saman med nokre frå klassen. Lenge sidan eg har vore ute og dansa merka eg, lite vant til å ha dåreg plass og isbitar under skoa.

Laurdag og søndag var mamma og pappa på besøk, men eg brukte tida på julesnop og ikkje minst konsert med Maria Kantori i Mariakirken søndag kveld. Til tross for at eg nesten sovna under nest siste arie, var det ein flott konsert - og eg fekk sjå korleis Monica er på jobb :-)

Måndag var det julehandel, og tysdag var eg inne og laga snop (ja, enno meir...) Og i dag har me hatt besøk, og juleverkstad, med snop, peparkake, julebrus og Grinchen på film. No er det ny film og rolege kveldstimar - fin juleferie!