I helgi oppdaga eg at eg ikkje klarar å sjå føre meg meg på den andre sida av innleveringsfristen. Eg klarar ikkje å sjå føre meg livet mitt, kvardagen min, tilveret mitt. Eg klarar ikkje sjå føre meg venene mine, interessene mine, planane mine. Eg klarar ikkje å sjå føre meg personen meg. Eg håpar berre eg kjem til å vera der, ein eller annan stad.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar