Grading rubric

Det er fredag ettermiddag før jul. Freden har senka seg over HF-bygget, den siste julegrauten er eten, den siste kaffikoppen er tømt i palma, den siste rettleiaren har teke hatten sin og gått. Lesesalen er tom. Eller...?

Men eg er ikkje åleine - Janne sit på plassen attmed og langar sjokoladejuletrekuler og diksuterar rettekriterie. To poeng for rett - men minus for feil - eller...? 

Rullestein og brustein

Medan me i går gjorde Valencia, måtte dei flinke sjømannskyrkje-eittåringane på jobb i dag, og Wiebke og eg var turistar på eiga hand. Det klarte me heilt fint, me fann fram både i Albir og til nabobyen (ikkje det at grensene er so klare) Altea. Godt nøgd med det, let eg bileta tala (dei er det forresten Wiebke og eg som har stått for i fellesskap):

Havet!

Wiebke, godt fornøgd, og fint oppstilt

Eg, derimot, kan ikkje det der med å stå i ro. Kanskje særleg ikkje når bølgjene er ute etter meg...

La platja - vel, promenaden ved strondi

Utekafe og livsteikn heim. Kanskje kjem dei fram før jul?

Utsikt frå Altea mot Albir (strondområdet), Alfaz del Pi (byen bak) og Benidorm (skyskraperane i horisonten)

Altea

Smale gater, kvite hus, brustein, kaktus

Velfylt glaskarm

Nissane her nedi låndi hadde godt av å læra seg litt folkeskikk, banka på døri som skikkelege folk. Men neidå, dei må klatra på husveggene og svinga seg over balkongrekkverk for å tømma sekken. Suspekt, spør du meg.

Oh hello!

La Mare de Déu del Consol, kyrkja i Altea

Stor dør, heilt stengt. Eg var ikkje på langt nær so irritert som eg ser ut, den var nemleg svært fin frå utsida og

Berre sjå!

Nordmenn utgjer ca halvparten av alle utlendingar, og dermed ein fjerdedel av alle innbyggjarar, i Albir. Dei har sett spor etter seg i Altea og.

Eg tok ikkje bilete av regnet som kom i dag, det ville ha brote med idyllen eg prøver å skapa her (men lat meg sei, til mitt forsvar, at det ikkje var store greiene). Istadenfor tok eg bilete at regnbogen eg, og med den utsikta frå balkongen til Lene.

Siste kvelden har blitt brukt i leilegheita, med fingermat og handballkamp. Eg skal heim i morgon, men VIL IKKJE! Der ventar kulden og lesesalen, og meir handlepress (julegåver altså, eg elskar å gje dei, taklar ikkje å måtta handla inn). Godt er det at det nok enno er nokre få stakkars sjeler på lesesalen, at minst ein sambuar ventar i Huset og at om ca ei veke er det faktisk juleferie. Greitt det, når ein må lata palmene og reisekameraten vera att i Syden-landet.

Valencia

Juletreet er ikkje det dei kan skryta mest av i Spania sin tredje største by. Men dei har litt av kvart anna. Me jentene var mellom anna godt nøgd med han som serverte oss baguettar til frukost. Og handlemoglegheitene. Det skal seiast eg nok manglar shoppinggenet - eller det er i det minste slumrande. Eg kom heim med to postkort og ca hundre bilete - dei andre byrjar nok å verta leie klikkinga frå fotoapparatet no...

Valencia er ein fin by, ei flott blanding av gamalt og nytt. Utspjåka katedralar (og bankar) blanda med moderne bygg og gater, og sitrustre, sitrustre alle stader. Dei dekka oss når me var på skojakt, og gav tak medan me naut tortilla de patatas con aioli (og kor eg naut!) So fulgte dei oss mot busstasjonen, og sanneleg fanst dei ikkje i Albir og. Sitrustrea var tause vitne når fire stuptrøytte jenter tufla ned gata mot leilegheiten - og når eit par av dei prøvde sanninga i fotgjengarskiltet - er det mogleg å trø over to kvite striper?

Palmesus og englesong

Underligt -

Det er noko som ikkje stemmer:

Det er fullt av brune blad, men dei er turre og knasar når ein trør på dei. Altså er eg ikkje i Bergen. Det er 12. desember, men det er ikkje snø. Ikkje er det kaldt heller, sjølv om slikt er relativt. Altså er eg ikkje i Noreg. Det er palmer utanfor vindauga, men eg har julestemning. Det er oliventre, sitrusfrukt, sandstein og solbrent jord, parfymelukt i lufta og eit ukjent språk. Men ikkje Palestina.

- men ikkje å forakta!

Jeg er visst kommet paa en feil klode!
Her er saa underligt…

Eller so er det Albir, Costa Blanca, Spania. Undarleg nok i seg sjølv. Milde hausttemperaturar, spansk skrift, norsk tale, juleførebuingar.

Lene jobbar i sjømannskyrkja i Albir, og Wiebke og eg er so heldige at me fekk komma på besøk. Antakeleg har ferien teke oss, for me går rundt og gjespar, men det gjer ingenting. I Albir går livet sakte. Det er stille i byen, i blokka, i hagane. Ein del av dei fastbuande (evt vinterflyktningane) har reist heim til jul, men det forklarar ikkje alt. Ein tek det rett og slett med ro her - mañana mañana? Kanskje har veret (vel, temperaturen) noko av skulda og - sjølv om me turistane insisterer på at me er i Syden, og må sitja ute, har dei fastbuande (vel, meir eller mindre) fatta poenget og trekt innandørs.

To turistar og to fastbuande - og so julenissen då - på hollandsk restaurant, i Spania

Faithful friends who are dear to us...

 Eg påsto livet her er roleg. Det er vel ei sanning med modifikasjonar. Jobbar ein i sjømannskyrkja slik rett før jul er ikkje alt like roleg - då har ein ansvar for å få den norske kolonien i julestemning. Og det funka det, trass i palmesvaiing og solnedgang utanfor Minnekirken i Villajoyosa. Men då me "knytta kjærleikens heilage band" saman med gamlefar med okysgenapparat og gutungen med mamma i koret, so var den på plass, stemninga. Lene sin "Have yourself a merry little Christmas" var heller ikkje å forakta i så måte.

Med julestemninga på plass, for fyrste gong i år (og det i eit Syden-land!) ser eg fram til å nyta meir av ferien - og i morgon ventar feriemål nr. 2 (3? 4?): Valencia.

Kven treng vel sjølvutløysar når ein har ei kyrkje med reflekterande vindaugsflater og ekstra ferietid til disposisjon?

Ligrettokongen

Eg trur me kan sei resulata er eintydige - etter eit år med ligrettovaffeldate ca ein gong i veka, er det enno Halvor som er regjerande ligrettokonge. Janne og eg mimrar enno attende til oktoberdagen i fjor, då det var ei ligrettodronning i kantina på Sydenshaugen skole, men slike majestetar har me ikkje sett snurten av i haust. Derfor er det med tungt hjarte, men stort pågangsmot og alle mogelgheiter for forbetring, eg legg ut statistikken frå haustens turnering:

Reell poengsum pr. dato

Gjennomsnittleg poengsum pr. runde pr. dato

Det må leggast til at det er eg som har lågaste score nokon sinne på ein runde (-18) og høgaste (35!) Janne var den som slo Halvor i fjor - og når me har hanka inn andre, som Sigrid og Ingebjørg, har han fått utfordringar. Plan: slå han minst ein gong før me er masterar i engelsk...

Oppskrift på ei god helg

Aperitif

Ein sosial lesesalsdag

- 1 trekking av pakkekalender

- 1resultat frå gladsongkonkurransen 

-1 trekking i vinlotteriet.

Forrett

Barnevakt i Strangebakken

Thea

- 3 syskenbarn

- taco og marshmallows

- Robin Hood på teiknefilm

- gyngestol

- detektime

- morgonbarnetv og julekalenderar

- ball

Johanne og Vetle

Pauseinnslag

Bylaurdag

Trygg is på Lillelungeren

- 1 god veninne

- 1 stille morgon på Eat My Muffin på Xhibition. Et muffins

- 1 roleg oppvarming til julehandelen 

- 2 draumar om ny symaskin

Hovudrett

Ringenes Herre-maraton

Marte kokkelerar

Eg kokkelerar
(Foto: Marte? Ingrid Elisabeth? Kan den skuldige venligst melda seg?)

- 1 døgn

- 1 leilegheit

- 6-8 studentar

- 11,5 timar Ringenes Herre

- 3 sofaar

- ein haug med dyner

- 6 pizza, 12 muffins, 2 kg sjokolade

Ingvild og Ole Gunnar

Dessert

Julekonsert

Kor e tonen
Foto: Anbjørg Myhra Bergwitz)

- 1 kor

- 11 songar

- 1 gjestekor

- 3 timar øving

- 50 minuttar julekonsert

- ørten gode vener i publikum

1. sopranar og 1. altar
(Foto: Anbjørg Myhra Bergwitz)

Nightcap

Søndagskveld

- 1 sofa i eige hus

- 1 time Atter en konge

- 2 sambuarar i same båt

- 2 tente adventslys

Ei beine

 

Moro!

Det er ei stund sidan HT08, men dikta går ikkje av moten av den skuld. So får ein berre tru at nynorskkunnskapane ikkje er so haltande som denne teiknaren har frykta.